Twaalftal leerredenen - pagina 33

33

BEDESTOND OP DEN HERVORMINGSDAG.

eeuwen

als het

meet

van

zoo jammerlijk voor ons volk zien te loor

worstelens

—

gaan,

weer

van nieuws beginnen moet, weer

alles

worden

moet

af

en

—

ontwikkelen,

zich

schimmen onzer vaderen voor mij opreizen en

ik

de

als

hun geen

anderen klank dan «Verwoesting" en nogmaals »Verwoesting"

kan

toeroepen,

niet

op

—

o

zoek mij dan niet gerust te stellen en

!

beuren, dan

te

is

mijn

Ontfermer gen: »Hoe blijf

met Daniël

ik

wil

on^e verwoestingen, vaderen, die crenoemd

:

en

ga

eeuwfeest

gaf

ik

tot

en red en

onze

»Neig zie

uw

oor,

neder op

bouw ze weer, die kerk onzer naam Uws Zoons !"

Dortrecht's Synode toonde ons onze

ons

tot

bidden

Van een ander

drang.

u spreken, dat ons diep verootmoedigen zal.

de eerste dagen dezer week zal in het

van

ver

:

naar den

is

en den toon van ons bidden heiligen In

kla-

eenzaam, die vol volks was," maar

doe open uwe oogen en

De gedenkdag van

II.

verwoesting

en de hope

is,

met Jeremia

niet slechts

ik

naar den Hooge roepen

God en hoor

mijn

o,

—

die stad zoo

zit

en zoolang er dan nog een

en de slag nog niet gekomen

leeft,

nog blijven mag,

dus

Rachel's moederhart,

als

ziel

—

dat niet getroost wilde worden,

grenzen

gelegen,

stille

Wezel, niet

het derde eeuwfeest gevierd

worden van een plechtige samenkomst, door de helden onzer voor nu een drietal eeuwen, binnen de muren

Hervorming,

van dat stedeke gehouden.

Het behoeft voor u nauwelijks herinnering, hoe toen nog oppermachtig was dit

zijn scepter

land

nigd

lijden dorst.

hoe

goed

't

al

wie

ook

in

dat onzen

ten

elke

zuiver

Evangelie

vaderen nog

restte,

Nederland's landouwen was,

ze goed en have, af sneden ze elke ze

het

be-

Vluchten van der vaderen erf was dus het eenig zelfbehoud,

tot

Rome

en Spanje's vorst nog in

zwaaide, vervolgd en vrijverklaard, gepij-

gemoord werd,

en

middel

in deze erve,

betrekking

der

band des

vriendschap,

—

en

prijs

gaven

bloeds, los

maak-

en voort togen

ze,

3

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen