Twaalftal leerredenen - pagina 160

:

1

60

RUST DER ZIEL

Gods hand

of

BIJ

u was

op

zwaai'

DE ONRUST DER TIJDEN.

;

daarom

heeft het u bij die

geruchten geschrijnd door het geweten, en maakte,

schriklijke

wat daar ginds geschiedde, u onrustig

in het hart.

Van daar

beklemming, van daar die benauwdheid. Reeds was het

die

met kwam,

die oplossing alles zich ontbond, of het einde der

of

u,

wereld

Gods hand de bergen omstiet en de zeeën opboog, macht zich op u uitstortte. Nog blonk er een star der Maar ook dat werd een oogenblik gehope, uw vast geloof. Ook dat licht werd uitgebluscht, en uw ziel, werd schokt. en

dat

alle

getrokken door den «acht, oogenblik

— maar

heeft

Heer

de-

Alleen

uw

slechts een ondeelbaar

Maar toen ook

donkerheid

eeuwige ontvangen hadt, doorleefdet ge de

gebeurden,

die

cle

gegrepen en was Hij het, Die u hield!

ziel

wijl ge het

dingen,

— misschien

toch door

in die

bange diepte en gingt ge door

Maar ook, toen ge er, door waart heengetogen, toen zaagt ge den Heer nabij u, toen was Hij het. Die bij u stond, Die u bedekte met de vleugelen Zijner eeuwige Liefde, die donkerheid.

was

toen

uw

Hij

en Rotssteen, een hoog vertrek

burgt

heen. Gij zaagt Zijn heiligheid, en ze verschrikte u,

ontferming

maar

En

sprak

»ze

is

uw."

u

Zijn

Gij zaagt Zijn heiligen toorn,

u doorgloeide ze tot ge in den

Zoon

verheerlijkt waart.

toen nogmaals de diepte des verderfs u verschrikken wilde,

trok

Hij,

eindige

en boeide Hij u zoo machtig met Zijn blik van on-

ontferming,

En daarom,

zaagt.

dat •

•

als

ge de bangheid der diepte niet meer

dan strak de troonen weer schudden,

de volkeren razen, de wapenen kletteren het

om

maar

bloed

weer aangaat,

]

dan huivert de

en het plassen door ziel,

maar, door die

huivering heengegaan, vindt ze den eeuwigen vrede weder, en al

wat

in u

is

jubelt

ons een toevlucht en een sterkte. een Helper in benauwdheid. o Daarom zullen wij niet vreezen, al veranderde de aarde en al werden de bergen in 't hart der zee verzet. »Laat haar wateien bruisen, laat ze beroerd worden, laat de bergen daveren!

«God

is

«Hij is

Selah

—

ruste

—

juicht

mijn

!"

ziel

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen