Twaalftal leerredenen - pagina 24

!

24

NABIJ GOD TE ZIJN.

komen

binnen door

geen

teren

dan

omarmen

uwen aan één

uw

blijft

uw

en

uw

doorleeft

om hun

ge nogtans daar binnen in de

zelfverwijt, alleen

aarde

op

schenhart

al geeft

te

alles

met

al

uw

bekeert,

gij

eenzaam

ziel,

alleen

uit

leven eens op

dit

uw

alleen

uwen Rechter, en zoo ge u niet met uw arm hart eens voor altijd omzwer-

ge alleen

er slechts die het heiligdom

uwer

de sleutelen van de deuren uws harten alleen, heeft

sterven-

in,

eens voor het oog van

blijft

is

met

smart en rouwe,

doorworstelen wat een men-

ven buiten de heilige sleeren van het eeuwig Eén, Eén

warm met de

lippen

sponde, alleen gaat ge eens het dal der schaduwe des doods verschijnt

is

doorworstelen heeft, alleen daarbinnen

de scheiding

ziel

hart

hun scha-

drukken ze u zoo

lach, al

ze u zoo teeder,

moet ge daar binnen

alleen

!

zelfden beker der vreugde te zetten,

en verlaten schuld

O

de voet gezet.

ooit

echo op

een

de hand en

uw

daar in het heiligdom van

niet,

zij

hunner

den toegang

rijk

des Lichts. Neen,

ziel

kan ontsluiten en

bezit.

De

tot dat hart, dat Hij als

Christus, en Hij

Schepper vormde.

en daarom Hij moet u geopenbaard worden,

Hem

moet ge daar

binnen ontvangen, of ge ontkomt aan dat bange

ledig,

aan dat doo-

delijk

eenzaam, aan die ontzettend verlatenheid

En daarom.

nooit.

maar kiest het beboud, uwen God te zoeken. Neen, ik weet niet, wat komen zullen, ik weet niet hoevele jaren de lang-

Gel.! blijft niet verre staan,

door het leven nabij

de dingen

zijn die

moedigheid des Heeren nog volharden en Zijn verschijnen op de

wolken toeven der getuigen

Heer

zal,

hem

— maar

dit

weet

ik,

dat ook in die ure de wolke

alleen gelukzalig zal prijzen, die dicht

heeft geleefd, nabij

bij

den

den Heer zijnen God. Neen, wendt u dan

niet af

op den weg der eeuw, maar kust den Zoon, opdat Hij niet

toorne.

Ja zoekt den Heer, opdat niet voor eeuwig misscluen

het

»Lama Sabachtani" op uw

dan zou het u bange

zijn,

lippen

worde gebonden. O!

als die klacht der verlatenheid,

dat

»waarom o, Heer! van U verlaten," niet van uw lippen meer was te scheuren, en al de sfeeren des hemels de stem van uwen God herhaalden »Omdat gij mij hebt verlaten en nabij :

Mij niet in

uw

leven

zijt

geweest.''

Amen

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen