Open brief aan Dr. A. Kuyper, hoogleraar aan de Vrije Universiteit op gereformeerden grondslag, en redacteur van "De Heraut", alsmede aan de "Heraut"-lezers en alle gereformeerden in den lande - pagina 39

39 naar den kant, waarheen wijl

staan te nooden, te roepen; ter-

zij

hoe langer hoe meer

't

wel terdege haar woord heeft zonen hiervoor opengaan: dat

komt; en

haar recht

tot

overtuiging

w

:

mogen

ij

ook hier

blijkt dat

op den ouden weg allerminst

zij

alzoo,

Kerk

de Vrije

en de oogen liarer

spreken

te

—

niet anders

maar

helaas! zeg ik,

—

de eenheid

bij

in de

de stembus

aldra een illusie zal blijken.

En

ge wat nu het

weet

van

ergste

om

alles is?

Dat men,

in

uwe

positie,

zoo licht er toe komt

van

al dien,

door eigen zonde verwekten, jammer de schuld te

eigenlijk God,

den Heere,

geven, en, in plaats van de verkeerde praktijken eindelijk na te

de gezonde leer naar die ongeloofspraktijk te verbuigen.

laten,

o. a.

nog

in dr.

verklaart

dat

„slechts als een gericJif'

het

Zie hij

organisatie, die,

o.

Hoedemakers

dit

niet

Heraut G Juni, waar te

aanvaarden

is,

een

„het beginsel dat Christus het eenige Hoofd,

a.

dat Zijn Woord, het eenige richtsnoer Is

art.,

is

van

wat de Ethischen

letterlijk

Kerk, verzaakt!"

die

steeds

hebben voorge-

staan; niet klinkklaar een verloochening van Gods

Woord;

niet

de kanker, die allen conscïentiedrang tot ware verootmoediging en wederkeeren tot de gehoorzaamheid Gods, onder vrome ter-

men uitteren doet? En gij zelf, doet anders eischen dan

gij :

niet desgelijks ? Terwijl gij ons, die niets

dat

toch eindelijk eens naar Gods

gij

Woord

begint te handelen, öf niet begrijpen kunt of negeert of in min

goeden reuk brengt

uw

bij

partij,

verschoont

gij

de meest stui-

tende verloochening van Christus en misleiding en verraad der Zijnen door orthodoxen en gereformeerden, op inderdaad vreeselijke wijze;

waarover de Koning der eere niet anders dan toor-

nen kan. In uwe rede op de „meeting" hebt dat de leden der Synode niet

en

Heer

de

„niet

Lindeboom,"

meezongen",

dat:

in

„of

het

men

gij

zelfs

meer schuldig waren dan

algemeen

„accoord"

wille of niet,

bij

gezegd

elk ander

de verkiezingen

naar den kant van de meer

naar de strooming, „die er heen leidt

om

sprekende type, gaat het toch toe,"

nl.

ons

naar eene meer sprekende en historische

uit

type over

het te

algemeen-Christelijke leiden."

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen