"Ons program" - pagina 81

65

DE OVERHEID.

§ 46.

Geloof aan den levenden God.

Immers

,

het

geen tegenspraak

lijdt

en tegelijk in

lijden

God

als »

God"

iets

wil

nu eenmaal voor

de

»Sprinkader des levens",

zensgrond";

en

dies

is

bodem, de grond, het leven tiert,

het

in

de

:

»

diepste

werkingen diepste We-

erkennen

in zijn goddelijke

wil of durft,

dat de

waarop ons edeler, bewust,

zedelijk

niet

terrein zelf,

het geloof

is

men

» aller

God Almachtig

feitelgk

indien

wegcijferen,

zeggen

ieders besef

Oorsprong",,

qualiteit

onmogelijk een God be-

men

dat

,

anders dan dien God zijn levensgrond kan hebben.

zgn aanwezen en in

alomtegenwoor-

zijn

dige werking.

En

vandaar dan nu ook het beweren der antire-volutionairen

ditzelfde

geloof de zenuw

door de

overheid

Stel

van het staatkundig organisme, waar-

de natie regeert.

ge te doen hadt met een natie,

dat

toch

ligt

dat in

,

niet geloofde

die

in

den levenden God, die dus ook niet geloofde dat ze in haar consciëntie,

om

zijnentwil,

onderwerping aan het door

tot

Hem

vastgestelde recht

en tot gehoorzaamheid aan de van zijnentwege geboden ordinautiën ge-

houden was

door wat motief, zoo vragen

;

we

meent ge dan toch

,

wel,

dat zulk een volk zou te regeeren zijn?

om u bg

Wijs,

densche aan

het

die vraag uit

natiën, want

den klem

te

redden,

in heur goden gehangen,

bijgeloof

niet op de hei-

die alle heeft de gebondenheid

bij

afgoden wilt ge toch niet terug?

Eer

—

en immers naar die

kon dat

zelfs

feit

gekeerd door de eenvoudige herinnering, hoe, toen

bij

goden" vielen en »de levende God" hun plaats nog

niet

zoo in Athene als in

alle autoriteit,

Rome,

van het recht

nog tegen u

deze volken »de

had ingenomen,

over den kop ging en het

volk volstrekt onregeerbaar bleek.

En wat men van

dusver van

philosophische natiën"

ongeloovige levenskringen,

opzettelijk

werk konden gaan

te

»

,

b.v.

toen bleek feitelijk,

in letterleken

om

zin

Het geweld van de

geweld

tot een

is,

leerrijk

dat er,

,

bij

is bij

een bestuur

nu eens naar

hartelust

Communards

,

te

maar voor u geen argument. wegvalling van het geloof,

een natie tot gehoorzaamheid te dwingen

,

niets

geweld.

overbleef dan het

het

dat

onder de Sansculottes en de

aanschouwen kreeg, was ongetw^feld

Immers,

die

,

guillotine of van het peletonsvuur

nooit regeeren, hoogstens

nóg geweldiger,

in

de forsche gestalte van

in de dichte rijen der Versaillanen

,

ter

,

maar

worstelen kan;

vernietiging

dat, wijl

worstelen

een Buonaparte of

van deze politieke

onnatuur optreedt.

ö

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen