"Strikt genomen" - pagina 177

DE VBOOMHEÏD DEK TAAL.

Gereformeerd!" of ook

me

geloof

wat

op

man

die

blijft,

deugt

ie niet

hem

de boeken der beste schrijvers zouden aantoonen, dat

noods uit

De Moor het naam verfoeit"

!"

ijdelprater

zonden zetten, en

plaats

ongeestelijke

zijn

Heer

bij

de vrome kinderen Gods zulk een

dan

dat

vrij,

terdege

„Omdat

:

17'.»

des-

„een echt

Gereformeerde, zooals

uitdrukt, al dat afgoderij drijven zelfs

met een goddelijken

l

Uw

Al

zinspelen op

).

min zuivere bedoeling, werp

ik dus

met vaste

Gereformeerde hand in toornenden ernst van mij.

noch iemand hebt het recht alzoo het bedoelen Uwer broederen

Gij

verdenken.

te

zonen van Gereformeerden huize,

Wij,

om

onderwezen,

iets

van

zijn

te

goed van onzen God

waarheid of onze zaligheid

zijn

te

hangen aan

een korteren of langeren naam. Slechts zooveel hielden de Gereformeerden steeds en houden ze

staande:

1?.

van Jehovah onzen God ook

dat

Gedenknaam op het 2.

dat

we voor

stichtelijk

en huiselijk gebruik

als

houwen

„behour/en" maakt;

daarvan

',

liefst niet

„God heeft

beltekst kiezen, die 1

er staat:

diep plechtige

noemen van

ze

„Heere

11

is

zijn ;

en

zekeren bedorven Bij-

door

„hes n e den"

11 omzet; „of nederheid" in „nederigheid bederft;

het

in het

allereerbiedigst te spreken onze schuldige plicht

nog

en

zijn

profeten be-

in

„besnoeid"

zoo

ook noodeloos

tot uit onze Bijbeltaal schrapt.

'Vroeger nu vond ook ik dat heel

„stijf

en preutsch" van onze Gere-

formeerden. Sinds

echter

nauwer omgang

mij

meer het oog voor de

innerlijke

roerselen dezer neiging ontsloten had, oordeelde ik zoo niet meer.

Als

man moest

eerlijk

ik veeleer ronduit bekennen,

dat onze Ge-

reformeerden gelijk hadden.

En

overmits ik dit nu bekend had, was het mij een 'ware vreugde,

van achteren

mij

te

vinden

zij

;

Doch ook

al

als te

')

B.

van

de Moor,

Vries tot

lief

ding waard „Die

zijn,

indien ook Gij nog,

taalmakende gemeente had

ontging mij die hope, toch ben ik niet troosteloos. spelling

van De Vries en Te Winkel

algemeen aangenomen

spijt

De

deed het mij goed, ook in Beets een bondgenoot

en zou het mij een

Immers de zal,

;

ook spade, erkennen kwaamt:

het

goed

dat de taalwetenschap van

te herinneren,

gelijke slotsom voerde

Uw

;

en

is

reeds

aan de hand dier nieuwe spelling

tegenspraak, het eerste drietal geslachten

Comm. op

a Marck.

I.

nu zoo-

549.

dat na

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen