Bede om een dubbel "Corrigendum," aan A.W. Bronsveld - pagina 16

:

12

naam dit

te

noemeu;

om

advies

ten

deze verzocht, en daarop

ontvangen

antAvoord

Leiden, 8 Jan. '80.

„

„Ik ,iiw

brief

Waarde

Ijen ]nij

Vriend!

een paar eerst later

dagen nit de stad geweest, en daardoor is in handen gekomen. Ik haast mij thans

„dien te beantwoorden.

,Als ik nw schrijven wel begrijp, dan komt uwe vraag, hoe „het best Je/iouah en Kópiieg vertalen", hierop neder, of men „Heere of Heer behoort te zeggen. Eene nieuwe vertaling toch verlangt ge zeker niet, en ik zou die noch kunnen noch willen „geven, waar we zulk een uitstekend woord bezitten. „De quaestie, Heere of Heer, is doodeenvoudig. Van den „tegen„zin, waarmede men'' (zooals gij schrijft) „tegenwoordig het schrijven „van Heere l)eoordeelt", is mij niets bekend. Ik beweeg mij niet „in de kringen, waarin dergelijke vragen als kerkelijke vraagstukken „behandeld worden. Ik oordeel alleen uit een taalkundifj oogpunt „en naar een zuiver taalgevoel. „Het is een onwedersprekelijk verschijnsel in de taal, dat, waar „twee vormen van hetzelfde woord nevens elkander bestaan, de „„spraakmakende gemeente" liefst niet één van beide wegwerpt, „maar de beide vormen aauAvendt, om een onderscheid van begrip Daardoor wint de taal allengs aan rijkdom en „aan te duiden. „fijnheid «van uitdrukking. Zoo heblien wij hier twee vormen, het „oude heere en het n-ieuwere afgekorte heer, dat echter in den

„we

„2den nv. nog den ouden zwakken vorm des heeren behouden heeft. „Zal men nu het antieke Aeere overboord werpen, nu /^eer' het gewone „Avoord is gcAvorden? Zeer zeker niet, maar heer blijft nu het ge„wone alledaagsche woord, Jteere wordt antieker, dus deftiger, plech„tiger, en, naar het voorbeeld van den Statenbijbel, die ons aan „dien vorm in die beteekenis gewend heeft, recht eigenaardig de „benaming der Grodheid Heere is dus in 't algemeen boven Heer Dit neemt echter niet weg, dat ook de jongere vorm „te verkiezen. „Heer zijne rechten heeft, en menigmaal te pas kan komen, hetzij „tot afwisseling voor het rhythmus van een zin (als b.v. in „de Heer „heeft gegeven, de Heer heeft genomen, de naam des Heeren zij „geloofd), hetzij waar men Heer niet bepaald als benaming bedoelt, „maar in de beteekenis van gebieder; domimis (niet Domitius, maar „domimis), als b.v. in de Heer der Heeren, enz. „Ziedaar dus mijn advies: Heere zeer stellig te behouden (in „den vocativus kan 't wel niet anders), maar Heer daarnevens te .

„gebruiken, en wel bepaaldelijk „even noemde. „Als ik uwe vraag goed „voldoende beantwoord. Welk , maken, laat ik geheel aan u

voor de beide gevallen, die ik zoo

begrepen heb, dan is zij hiermede gebruik gij van dat antwoord wilt Ieder mag weten, hoe ik er over.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen