"Strikt genomen" - pagina 130

132

TERUGGENOMEN.

toch niet aanging, om, na eerst gevraagd te hebben:

noemen?" hem,

zich

Was dit nu En 'toch, op

als

hij

zich dan

noemen komt,

„Durft die schrijver

te

doemen

tot zwijgen.

zóó onbillijk gevraagd? dat ernstig, broederlijk schrijven ontving ik vierdagen

geen ander bescheid dan deze briefkaart:

later

»DEZE

DOOR

DIENENDE OM U TE BERICHTEN DAT IK MIJ HOUD AAN HET

IS

MIJ

GESCHREVENE.

A Wt B » ,

Mag ik vragen, waarde Broeder, kunt na zulk een antwoord niet verder aandrong ? Zou het karakter;

Ge

daarom

besloot

ieders ooren publiek het

ik ongelijk

„Hoe

had

;

U

en

En

in de Heraut.

terugnemen

Ik

doe dat,

breken en liever voor

spreken van datgeen waarin

uit te

voorts aan dat woord onzes Heeren te herinneren

Tot zeventigmaal zevenmaal /"

ik terug de korte

aankondiging van

ik doe dat niet in weekhartigheid.

Maar

te believen.

dat ik

nog verder ware gedaan?

die correspondentie af te

dikwijls vergeven?

Met name neem

begrijpen,

ik voeg erbij, Christelijk karakter; getoond hebben,

indien ik toen, langs den particulieren weg,

Ik

niet

Uw

geschrift

Noch ook om

U

uit overtuiging.

had ik met sommige geïncrimineerde uitdruk-

niet als

men

kingen bedoeld, wat

er in heeft gelegd.

Verre van dien.

Zoo

o.

beteekende mijn zeggen:

a.

„Men

ziet er uit dat

Utrecht met knappe vrienden omgaat", allerminst dat ik achtte,

om

zulk een boekje te schrijven.

Want

U niet knap genoeg

vooreerst schrijf ik zelf nooit

een boekje, of ik raadpleeg er mijn „knappe vrienden"

U

andere houd ik

Hoe dan

eer voor

vrij

wat knapper, dan Ge

die zinsnêe uit mijn

dameskringen

Enten

altijd over.

in dit boekje uitkomt-

pen vloeide?

Uw boekje Uw „knappe

Amice, reeds lang eer

van den inhoud er van.

Dr. Br. te

uitkwam, kende ik een goed deel vrienden" hadden er tot

zelfs

in

Er was een gerucht van omgedragen, hoe ik verpletterd zou worden. Men maakte er een eerezaak voor Utrecht van. Niet Gij, maar Utrecht zou tegen mij optreden!

En ik niet

te

alsnu alleen

te

veel

over gesproken.

doen merken, dat ik dat wist;

met U, maar met Utrecht

en dus óók wist, dat

doen had

ziedaar al den zin van mijn, voor wie dat niet wist, zeker raadselachtig schrijven. Ik zal geen namen noemen. Maar als in de collegiekamer, van menig

hoogleeraar, uit

den

tot

muur

zelfs

eens

onder de

aan

het

te

propaedeutische

roepen ging";

of

;

professoren, als,

om nog

„de

steen

een ander

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen