"Strikt genomen" - pagina 27

HOOGLEERAREN.

29

Onze Vereeniging had dus zeer zeker ook anders kunnen handelen dan ze deed, en haar onderwijzers

b.v.

niet den

middeneeuwschen naam

van tractatores of praeceplores of lectoren kunnen betitelen. geen

lust

hebben aan

te

noemen wat

„professor" te

professor geheeten heeft, hield ze zich

altijd

binnen de grenzen van ons Staatsrecht; volgde ze de

stipt

van

pretatie

dit

recht

bleef ze op

;

Maar door

van den zonderlinge, en eenvoudig

dit spelen

historische

lijn

;

inter-

offlcieèle

en eerbiedigde ze

eenvoudig het gangbare spraakgebruik.

Ge behoeft dus waarlijk nemen,

te

Uw

blikken ligt immers ook

vermoeden de toevlucht

lief

een „professorstiteltje

naam bewoog.

kiezen van dien

het

tot

min

niet tot het

om met

dat de zucht

1 '

pronken ons

te

Niet waar, in bewaakte oogen-

richtsnoer in 1 Cor. XIII

?

En

staat daar niet

kwaad?

geschreven: De liefde denkt geen

met U

In trouwe, lieve Vriend, ik wil nu eens heel openhartig

Maar

Ge dan nu heusch,

gelooft

eerekruissen

geaasd

Ja, gelooft

liep ?

had,

Ge

dat

als

dan

ik

in ernst,

zijn.

ik vóór alle dingen op titels en

zou hebben zooals ik

geloopen

nu

dat, als ik

een professoraat aan een

Rijksacademie eens als mijn hoogste eerzucht had beschouwd, dat er dan

ook

voor

mij

misschien

wel

niet

wegen

te vinden,

en op die wegen

kruiwagentjes waren te brengen geweest,

om met wat meer

en met een uithangbordje van: Hier

en plooit

strijkt

hoofdbuigens

men! voor mijn

deur,

de schaarschte aan geschikt personeel voor zooveel nieuwe katheders,

bij

het nog

een heel eind ver te brengen?

iemand het

als

zonder

er eens

eenigen rang of

anders optreden, dan

Amice,

Zie,

ik

te

titel

sterker nog:

om naar zijn laatste

op toe wilde leggen,

worden uitgedragen, kon

hij

rustplaats

dan

al veel

deed?

heb nog

ik

Of omgekeerd, en

al veel gereisd,

maar

in ernst, als

Ge

er

aan gedacht hadt, hoe én in Engeland, én in Frankrijk^, én in Duitschland, én

gewone dans- en teekenmeesters en lesgevers

in Italië,

deurbordje

musique"

U in

toch

en of

overvloede

naam van

om

als

dien

me

titel in

onze Statuten te schrijven.

bij

zeggen,

dat m.

i.

voor

er zelfs lang

niet

van

houd

Ge

die er onzerzijds

U

Ik wil er

;

dat ik het

ten

U heusch

mij nooit anders dan „Dr." betitelt als

„de

Hollandsche ooren die

„professor" alles behalve welluidend klinkt

Ge

op hun

danse",

dunkt, dan zoudt

hebben met den hoogmoed,

nog wel

in talen,

„professeur de

kunnen

niet zal toerekenen, indien

titel

steeds

„de langues" laten aankondigen,

verzoend

stak,

zich

visitekaartje

;

dat ik

nieuwe vrienden mij met dien nieuwen

aanspreken; en het van ouds bekende „domme" van de oude vrienden

nog wel zoo gezellig vind en intiem.

Hebt Ge

er bovendien

wel

op gelet,

hoe Ge op

blz.

42

U

zelven

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen