Bede om een dubbel "Corrigendum," aan A.W. Bronsveld - pagina 13

U

d(tc)v

dienen

stellen

te

gend

of

eischt,

noemen van dien naam bedoeld

hij

praegnant gelnniik, ter aanduiding van Gods „heer-

zijn" over alle schepsel; 3^. dat de heilige

Heere werd teruggegeven. Dus ook

wat

zeggen

niet

wil

omstuwd,

4".

eigen

printbijbel

woorden de

beide

Wat

dit

slot-e

behouden.

van

persoon

godheid

juuildelijk in|"

dus er

en de

hem

God!"

mijn e

als

menschelijke

zijn

praegnanten zin

Heer

hem

eeren,

te

Jezus

in

zijn

aardsche leven

„Heer" en nooit „Heere"

altijd

zoo dikwijls personen, die niet de intentie hadden

schrijven,

te

^ijn

en

;

weergeeft, eveneens onveranderlijk

betreft, zou, naar den aangeduiden regel, zijn

is",

door de en-

en door hen wordt aangebeden

is,

uitstekend

den

daarentegen

die,

„de Heere Heere heeft gesproken", gelijk ook

de zegswijze:

in

dat

UAv

God

hiin

met

altijd

der heirscharen''';

Heirvoerder over het engelenheir

een

„die

:

verbondsnaam nin^

mNl^ mn' „Heere

in

wat mn^ nooit beteekenen kan, maar de Verbonds-God, gelenheiren

werd

steeds geschreven

„Heer'" slechts dan wierde afgekort, als de euphonie dit drin-

in

2o.

uitzon-

rliytluiiische

correct te zijn, derhalve als regel

naam van God

de

dikwijls uitsluitend het

,Heere", zoo

werd;

P. dat

:

om

men,

zou

daarlatende,

deringeu,

als

worden, evonuls

wel met dv slot-c gU'speUl

op

oog hadden

het

tweemaal

niet

is

tenzij

ze

om

meer be-

;

of ook

:

„heer of meester" hnlde boden.

Thomas men

van

missen kunnen,

aanspraken

rabbi

verschijning

hun

als

gewoon

„Mijn

en zou

hetzelfde,

uitgang van den vocativus

als

aanhechtte.

Natuurlijk

zouden

deze

regelen,

indien

sprake

er

viel

van

een

nieuwe Bijbelvertaling, nog veel nauwkeuriger behooren gepraeciseerd

te

worden, maar voor de quaestie in het algemeen biedt het bovengezegde naar

volkomen duidelijke en toereikende vingerwijzing,

mij voorkomt, een

taalzuivering op dit heilig gebied reeds aanmerkelijk zon

Maar moet nu spreken

dig

van

reeds uit dien hoofde het oneerbiedig

„Heer",

als

men „God"

élke rede strengelijk gewraakt worden, dit

linguistisch

begaan wordt ergst

bij

misdrijf,

als

het

die tot

kunnen bijdragen. en ontaalkun-

bedoelt, in élk

geschrift en

nog van

veel erger natuur wordt

door

U, helaas, geschiedde)

(gelijk

een uitgave van den tekst der Heilige Schrift,

en het

nog zoo het aankomt op een herdruk der Staten- vertal ing. Hier toch heeft men met de

heiligste Scliriftuiir en

tuur met een kenrig en gansch kunstiglijk bewerkt

h\\

die

Schrif-

monument van

taai-

zuiverheid en taalschoonheid te doen.

Zeggen de Duitschers nieuwe even

Hoogduitsch

de

dat Lutlier door

geboorte schonk,

hetzelfde van ónze Bijbelvertaling

zijn in

Bijl>elvertaliug aan

niet

veel

worden gezegd.

minder

zin

h<'t

kan

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen