Geheugen van de VU cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van Geheugen van de VU te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van Geheugen van de VU.

Bekijk het origineel

Opuscula theologica selecta - pagina 481

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

Opuscula theologica selecta - pagina 481

3 minuten leestijd

EIRENICl PARS

457

I.

ex vocatione Dei tenentur consulere; vt pastorcs in ea dati, ad coagmentationem sanctorum, ad opus ministerij, & ad aedificationem corporis Christi. Est igitur munus commune omnium, vt communionem sanctorum colant & pacem nostrum ver6 singulare est, vt eandem communionem colamus sinexpetant illius gulari modo, qui singulari vocationis lege a Deo praetinitus est. Ad hanc communionem ant(^ ostendimus, primum formam internam, qua cum Deo coalescimus, pertinere deinde externam , qua colligimur ad verbum ipsius percipiendum , preces exhibendas, praestandum obsequium, & ordinem honestatcmque in his omnibus rebus procurandam. Nostrum est, vt in his ipsis rebus summa religione ac studio aliis omnibus praeeamus sermonc, & factis. Quid hic excusationis vel in speciem adferre possunt, (^ui aut sermone aut factis non ita procurant aedificationem illius corporis, quod Deus suo sanguine comparauit ? Equidem perhorresco totus, nec sine dolore acerbissimo recolere possum cum animo meo, quantam Ecclesiae labem, quantam qui siue prudentes siue imprudentes ab hoc ofiicio sibi ipsis ruinam accersiuerint suo desciuerunt. Faxit Dominus, ne quis porro desciscat, & se machinationibus Satanae ab hoc sanctissimo instituto vocationis suae abripi patiatur. Grauissima san^ vuhiera non nobis soKmi intligimus, sed ipsi Ecclesiae Christi, quam curae nostrae Dominus commendauit; ciim dictis aut factis ab illo fine quem Deus imperat, aberramus, obhuiscentes iUius pacis quam in Ecclesia Dei nos constantissime oportet expetere. Nam cur non expen(f. 73o)damus, quandoquidem administri sumus Christi & dispensatores mysteriorum Dei; cur (inquam) non expendamus dihgentissim^ dicta factaque nostra, quae ab aUis dihgentissime nouimus obseruari? Non laboro , vtrum ex officio, an practer officium. etsi ciim lux ea sic obseruent ahj iure, an iniuria aliis iubemur esse, vt videant; & sal esse vt veritate doctrinae ab omni corruptione homines vindicentur; non possunt dici ex officio non facere, qui ad nos respiciunt. Omnino ita nos oportet cum animis nostris statuere si reUgiose dicta factaque nostra sin miniis officio facturos esse ipsi cogitemus circumspiciamusque , id nos ex audaciam praefidentiamque inconsideratam nostram fore contra officium nostrum. Quid ergo, dixerit quispiam, in dictis factisque nostris attendi a nobis necesse est? Exponam paucis. ad Deum, Ecclesiam, mundum, & ad nos ipsos oportet attendamus. Ad Deum , vt semper ab ipso pendeamus & ad ipsum omnia referamus Ecclesiam, vt ipsi ad Deum iturae praeeamus ad niundum, vt inculpati extra ipsum ad nos ipsos denique, vt in his omnibus fugiamus, & alios nobiscum euocemus ad Deum, secundum Deum, per Ecclesiam, officiis nos occupemus constantissim^, & cum Ecclesia contendentes, & aduersus mundum armis iustitiae dimicantes ad nostram salutem, & eorum qui nos audiunt. Hic vero, Deus bone, quam multis Non hbet, neque modis peccatur ignorantia, imprudentia, & infirmitate nostra expedit omnia pertexere , quibus omnes grauiter offendimus. Non hbet ea , in quibus communiter cum aUis peccamus, coUigere. Id satis futurum arbitror, si de iis peccatis dixero , in quae contra singularem vocationem nostram pkis satis (eheu) incidimus immemores gratiae Dei, pacis Ecclesiae, & vocationis nostrae etsi sit plurimiim, vt huius ipsius vocationis nostrae praetextu & specie peccata nostra contegamus. Tacebo de internis peccatis, quae videt Deus, & singulorum sentiunt apud se conscientiae de internis dicam. Qui debemus ex vocatione, sanctimoniae & paci Ecclesiae dictis & factis consulere, plerumque dictis «& factis officimus: tum eas res quae non sunt vocationis nostrae assumendo, tum eas quae omnino ex vocatione sunt omittendo, tum contra ius vocationis aUa committendo. Ac dictis quidem offendimus, qua priuatim aUqua Ecclesiae membra , qua pubUce corpus ipsius , prout sese res nobis obtulerit. De priuatis offensionibus 5S clesiae

,

:

:

,

,

:

:

:

:

,

:

:

!

:

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van zondag 1 januari 1882

Abraham Kuyper Collection | 521 Pagina's

Opuscula theologica selecta - pagina 481

Bekijk de hele uitgave van zondag 1 januari 1882

Abraham Kuyper Collection | 521 Pagina's