Welke zijn de vooruitzichten voor de Studenten der Vrije Universiteit? - pagina 33

S3 wanen,

maar

dat

de eenheid van den boomgaard

niet

in

den bodem,

even ongerijmd is het van een verbreken van de geestehjke, de historische de organische eenheid onzer kerken te gewagen indien men ze van de Synodale in

mazen

het

net

school,

bevrijdt.

Over den weg, dien de kerken daarbij zullen inslaan, matigik mij dus geen oordeel aan, M. H., daarvan weet het geloof Dit

niets.

mag

alleen

het

geloof uitspreken, dat, tenzij de

met den aard van het hout wil rekenen, de groeikracht van den stam het om dien stam geklemde houten huisje hovenier

ten leste toch stukwringt.

Maar hoe gehenge,

dit

ook ga en hoe de Koning der kerk

mag,

dit

durf ik profeteeren, M.

dit

delijke ontwikkeling en door de logica der beginselen

onder

de

Heeren

onzes

leiding

jammer eerlang

smadelijken

Onze kerken allerwegen

aan

onzen

dit

ook

door gelei-

iï.,

komt

er

tegenwoordigen

heerlijk een einde.

in den lande, die

saam de

kerk

dei-

martelaren en DE kerk onzer vaderen uitmaken, zullen niet uiteenspatten,

maar

één

blijven

omdat

ze

één

zijn,

ja,

ze

zullen

worden, wat ze heeten en steeds hadden behooren

kerken

die

gelouterd,

gereformeerd

gezuiverd,

weer

te blijven^

zijn,

en

als

gereformeerde kerken liever onder het kruis weer zouden wegschuilen, dan nogmaals meê te heulen met de loochenaars van

haar fleer. Mijn

grond

hiervoor

heerlijk scheppingswoord,

dan, onze kerk spillen

leeft

we dan nog

is,

dat

elk organisch leven naar het

„zaad zaaiende

nog, of ze leeft

niet.

is

naar

zijn

aard''\

Nu

Indien niet, wat ver-

onze woorden; maar ook indien wel, gelijk

ik plechtelijk belijd, dan moet het zaad eener gereformeerde kerk

ten slotte „zaad zaaiende naar zijn aard"" blijken, en van een Nederlandsch gereformeerde kerk, bovendien de nationale

ook

type gaaf blijven. Ziet

dan

Calvinistisch

ook volk

maar met wat zijn

belijdenis

onuitroeibare is

blijven

taaiheid ons

vasthouden, ten

smaad en hoon. Ziet maar hoe nauwlijks even de gereformeerde banier weer hoog werd gehouden, of als een tooverkracht heeft ze weer aan alle oorden onzes lands de geesten wakker geschud en bezield. En dat zal zoo voort gaan. spijt

van

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen