Opuscula theologica selecta - pagina 33
KKANCISCI JUNH VITA. Albaspinei, familiac nostrac amantissimi
I3
& cum parentibus meis & faciebant ceriam,
,
coniunctissimi: qui
honorum amplissimorum spem ostentabant
consilio ipsorum importunissimo acquieuisset pater. Semel paratus fui illis auctoribus , vt in Germaniam venirem puer, sermonis addiscendi caussa: semel in Rhoetiam: bis accinctus, vt Constantinopolim proficiscerer, & in honorario Legati Regij comitatu agerem, qua de re saepius interpellauit patrem: saepius admonitus, vt in auUcum ministerium aliquod aut in rationes regni discendas & cognoscendas me darem, & Caracram (prout appellatur vulgo) auratam, quae Lutetiae est, frequentarem. Inter caetera consiliorum istorum argumcnta memini hoc aUquando a Francisco Albaspineo me audiente, adduci, quod vulgo in GalUa dici solet, vlani sc/tolac csse longissiinam: quem sermonem iUe sic interpretabatur, vt aUas artes, scientias, occupationes omnes breui spatio disci & teneri posse a iuuentute ostenderet in studiis vero pUirimos ante consenescere , aut etiam inimori quam fructum aUquem optatum studiorum aut ipsi caperent, aut in aUos (vt par est) transfunderent. Hic vero pater nutare, assentiri, dissentiri, magnorumque virorum auctoritati, consiUis, promissis mod6 cedere, modo renuere: donec tandem, explorato naturaU pudore meo & rusticiore iUo ingcnio simpUcitatem colente, vitdmque auUcam & poUticas strophas auersante, constituit planc faciendum , ne ab iUo instituto meorum studiorum cursu (qui perplacebat ipsi) abducerer. Sed quantum me istae res ad curanda magis prouehendaque studia, contra quam putabant iUi, invitarent soUicitarentque , est incredibile. Etenim honestara vitam cum otio negotioruni iUorum moUbus anteponi ducebam oportere, conscius naturae & infirmitatis meae. Natura simpUcitatem amabat, fucum & faUaciam oderat quae res in omnibus ferme Uumanis consiUis, quibus interfui, ingratum me atque inuisum reddidit; quum, abiecta omni nQoauinolTnpia, nct^QTjaixv sirapUcem statuerem csse fidei raeae in consiUis testera oportere. Infirraitas ver6 pudore iUo quem ante dixi, constricta, a Sole auUco sibi iam tura, vt cura maxirae, metuebat. Atque hoc consiUum raeura adiuuabat vehementissime patris (quem reuerebar plurimum) auctoritas. Nam ex quo statutum habuit de me in studiis inceptis fouendo, & auocamentis oranibus, si
:
vtcumque ampla & speciosa essent, negligendis: non destitit (dum domi erat) me & maiorem fratrera monitis grauissimis, rationibus exempUs, auctoritate, minis ad capessenda studia diUgentissime adhortari. Solebat iUe acumbens ad mensam pro re ,
nata adstantes nos officij comraonefacere praesertira si quid contra ius rationeraque in administratione pubUca commissum animaduerteret cuius nos capaces arbitraretur fore. Docebat prophetico ferrae (vt nunc mihi quidem videtur) spiritu GaUiam injustitia confertara esse: non posse eos qui jus & aequitatem bona conscientia cupiunt colere, in GaUia deinceps honores capessere; vniuersalem esse quandam pestem atque (vt iUe indignans loquebatur) phthiriasin foedissimam, qua regnum consumatur fieri non posse, quin grauissima acerbissimaque Dei flageUa superueniant. Quapropter non esse, cur aut nobis confidereraus a bonorum copia, quam nobis paraturus esset in ea regione, cuius horendas calamitates animo praeuidebat; nec esse, cur de ineundis in ea honoribus cogitaremus: a quibus, si bonitatera conscientiae integrae seruatara cuperemus, fugere me & fratrem quam longissime oporteret: Monere se, vt rationera plane diuersara inearaus haereditatem scientiae vt compareraus nobis videndura esse quae firma futura sit , & certissima honestissimaque vitae nostrae dux magistra hac haereditate instructos quocunque Ubuerit , nos Ubere ac sine impedimento profecturos esse: si qua apud Principem vUum aut rempub. conditio non placebit nobis, facilera nobis atque expeditum (f. 8.) ali6 receptura fore peregrinante nobiscum haereditate nostra , cura honore & gratia apud omnes bonos. De his rebus grauiter disserentem patrem vix vnquam sine lacrymis audiebam ita me vehementer :
,
,
,
:
:
&
:
,
:
afficiebat
Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt
voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen,
vragen, informatie: contact.
Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing.
Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this
database. Terms of use.
Bekijk de hele uitgave van zondag 1 januari 1882
Abraham Kuyper Collection | 521 Pagina's
Bekijk de hele uitgave van zondag 1 januari 1882
Abraham Kuyper Collection | 521 Pagina's