Opuscula theologica selecta - pagina 162

THESES THEOLOGICAE.

140

mundo de

sui

ad adoptionem

in Christo praedestinatione

&

electione reipsa certi

idque ex Spiritu Sancto testante & regenerante, ex Euangelij praedicationc & ex^ electionis effectis; vt etiam illi soli de alterius electione iudicare possunt. ''g. Reprobatio est praedestinatio , qua Deus aliorum non (f, 1623.) misereri decreuit, & adoptare in Christo, sed eos in peccatis relinquere & propterea iuste damnare. Esse autem reprobationem e verbo Dei manifest^ liquet. Ya\x% partes duae sunt. quae etiam derelictio, seu praeteritio dici potest. 2. Poenae praepaI. Non-electio, ratio. lerem 6. 30. Rom. 9. 13. Priorem partem Scholastici vocant negatiuam & posteriorem affirmatiuam & actiuam: etsi reuera vna sit passiuam reprobationem

fiunt,

:

numero aeterna

reprobatio.

Reprobationis , siue negatiu^, siue affirmatiue accipiatur, praeuisa impiorum 10. peccata causa dici non possunt: etsi executionis illius decreti, id est, damnationis, causa sint: alioqui omnes fuissent reprobati, nec exclamare oportuisset Apostolum, homo, tu quis es qui responsas Deo? Rom. 9. 11. &, O altitudo diuitiarum, &c. Nec odium Dei aduersus reprobandos: sed solum aetenium, iustissimum & liberrimum diuinae voluntatis placitum. Neque nobis longius progredi, aut altius ascendere quum voluntas Dei sit omnis iustitiae regula. Rom. licet: sed hic est subsistendum 2. peccata, 9. 18. Reprobationis autem cum haec sint, i Priuatio gratiae salutaris: quae necessario priuationem gratiae sequuntur, etsi ea sponte, libere, non coacti, reprobi admittant: 3. poenae peccatorum. Ad gratiae priuationem & pocnas peccatorum, qua poenae sunt, reprobi ab aeterno destinati & praeordinati sunt: ad peccata vero, quatenus actiones malarum voluntatum, ab eo ordinantur, & destinantur poenae peccatorum praecedentium, quatenus ex iis gloria Dei bonitate ipsius Dei ,

ilhistranda crat

&

illustratur.

tum reprobationis proprie est gloria Dei ehgentis atque reprobantis, cui fini coniuncta est electorum salus in Christo lesu. VtiUtas porro ex tota hac doctrina de praedestinatione multiplex & maxima emergit: sed in hos duos vsus ad portum salutis capiendum necessarios potissimum ordinat^ est. i. Vt de aeterna nostri salute in Christo certo persuasi desperationera & diffidentiam de consequenda salute a rebus aduersis vt plurimum excitatara vitemus. 2. vt oranera nostrae dignitatis rasritorumque confidentiam exuamus , & totam nostram salutem vni gratiae Dei in Christo acceptara feraraus. 12. Duo horainum genera in hanc doctrinam impingunt: Curiosi, & perperam modesti. IUi , dum in subHme sese proripientes arcana Dei , quae in seipso abscondita esse voluit & vult, scrutantur, & euoluere tentant. Hi, dum huic raalo raederi volentes hanc doctrinara aut nullo raodo attingi volunt, aut saltem plebi in concionibus proponendam esse negant. Media via nobis est tenenda, & doctrina haec non in scholis tantiim intcr doctos explicanda, sed etiam in concionibus ad populum explicanda: verum sobrie & prudenter, eoque ad aedificationera id fieri debet. Hic autera optiraus sobrietatis terminus erit, si in discendo & docendo praeeuntem seraper sequaraur Deura, & ipso finera docendi faciente sapere velle desinaraus. Nam , vt optim^ ait Tertullianus, nihil praeterea scire, omnia scire est. Ipsi trino & vni Deo sit omnis honor & gloria in sempiternura. Amen. 11.

Finis

tum

electionis

,

XII.

DE

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen