Opuscula theologica selecta - pagina 72

DE VERA THEOLOGIA.

52

rationem, conclusiones scientias, sapienimmutabilis & inuariata permanens haec denique in ahis extra se omnia, partibus, ordine, & successione varians, tanquam vniuersalehnmotumque principium principiorum, intehectuum, rationum , conclusionura , & scientiarum omnium est, sapientia mater omnis sapientiae. De qua verissime cum lobo dixeris cap. 28. Est quidem argento eductio, & locus auro quod hquant metallarij: ferrum e pul-

ex se, non ex tiam ipsam in

eis gignitur aliis

efficit

:

,

haec Intellectum

,

,

in se

:

uere sumitur, & lapide funditur aes, &c. At iha sapientia vnde inueniretur ? & vbinam esset locus intehigentiae ? Non nouit mortahs aestimationem eius, neque inueniturin terra viuentium. Abyssus dicit, non est in me: & mare dicit , non est penes me & c. Solus Deus intehigit viam eius , & ipse scit locum eius. Nam ipse in extremitates terrae quae sequuntur. Hinc si ad differentiam venturi intuetur, sub omnibus coehs videt, sumus (si quidem differentia potest appehari) non solum obiecto, modo, ac fineipsius res diuinas sciri , iudicari , atque ordinari hac sapientia animaduertemus verum etiam subiecto ipso (hceat enim Deum nobis,quamuis simphcissimum, docendicausasubiectum dicere) sapientiam diuinam esse quae res omnes diuinas & singulas indesinenter capit vna, vnico intuitu atque infinito, sine partibus rerum, sine ordine partium sine mota & successione temporum (vt scholasticorum sermone vtar) Totum simul , atque totahter. Nam propterea etiam Diuinam pronunciamus esse hanc sapientiam, propria ac non figurata significatione, vt extra supraque omnes res humanas, & temporarias, creatas animos nostros semper attoUamus: quuni de hac sapientia habetur sermo. Id autem vt mehus possit intehigi, agedum, attributa quaedam huius Theologiae adferamus, ex quibus discrimen ipsius internoscatur a creata nostra. Est igitur «g^ifgTUTios haec Theologia, sapientia increata, formahs, absoluta, infinita, tota simul; incommunicabihs , & sui imagines aut etiam vestigia cum rebus creatis solum communicans. Increata est: nam principium ab vho non habet, aut vhum principij vel creationis modum, imo ne speciem quidem vham habet principij: nam principium ipsum principiorum est, pertingens a fine vno ad alterum fortiter, & disponens omnia vtihter, Sapient. 8. Formahs est: nam essentiahs est formae diuinae, siue Deitatis, adeoque ipsa essentia Dei: prout Deus est omnibus numeris simphcissimus , cuius esse, sapere , & scire idem est , quamuis secundum rationem in mentibus nostris ea distin;

&

:

,

,

&

&

guamus. Absoluta est & perfectissima, nihil deficiens, nihil redundans, nihil varium continens, sed omnis in sese def ectus , profectus, aut incrementi , & mutationis expers. Infinita est: Nam ad omnia pertendit vniuerse & singulariter , vt principium omnium nec quicquam est (vt verbis vtamur Apostoh Hebr. 4: 13.) quod sit occukum ab ipsa, omnia nuda & manifesta sunt ante oculos ihius. Tota simul est, pro ratione spirituahs ihius avpsxeias siue continuitatis , quam ipse quoque Aristoteles hb. 2. de anima nominauit. Nam neque per partes, neque successiue inest Deo, aut in sese variat: sed pro modo ipsius Dei est: cuius cum essentia sit tota simul, «lUE^Krroff xoct uvakkoiwTos eadem plana ratione expers est partium, & successionis, & motus omnis aeterna ihius sapientia. Incoramunicabihs est: nam Deitatis propria: ac proinde cum nuha re creata communicari potest: aut cum vho ex facto communicata est, quod ahud sit e Deo. Nam profecto horum neutrum fieri vnquam potest, vt autDeusipse alteri cedat hanc gloriam suam, quemadmodum per Prophetas ohm suos est loquutus aut ahus eam assumat, habeatque sibi. Postremo communicatiua est non sui ipsius ^

proprie,

&

sed

cum maxime

potest)

dno^^oij

ipsarum

suae

duntaxat imaginis.

(quam Uhus, inquam, imago ad

dy.oiTai.rjnTov

sapientiae

deriuatur, deciditurj

refulget

sustinere

Nam

iUius inacessae, infinitae,

nuUa creatura,

ne(f.

i379.)dum capere

res creatas transmittitur, atque in eis imprimitur,

unaoyaa^ia^

&

quasi

anoanaandTvov ad iUustrationem

verumtamen iUo exemplari summo,

&

fonte,

&

sole,

&

trunco (vt ita

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen