Geheugen van de VU cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van Geheugen van de VU te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van Geheugen van de VU.

Bekijk het origineel

Opuscula theologica selecta - pagina 407

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

Opuscula theologica selecta - pagina 407

3 minuten leestijd

t)E

POLITIAE MOSIS OBSER.

383

Prima pars, edqiie omnium potentissima est, qiiam moralcm appellamus. Namhaec, siquidem simpliciter moralis est, ad pietatem iustitiamque & honcstatem i)crtinet; iuris communis est, & rationis communis, siue ex naturah, siue ex diuina lege ac proinde constanter permanet, neque vlla occasione aut facto potest contingere, vt refringatur aut reflectatur ilhus auctoritas, Haec enim aeterna ratio per legem naturalem diuindmque sic rationi hominum imperat; vt quicquid iuris est, tum absolute, tum secundiim :

,

&

circumstantias definiat necessitate absoluta, cui nemo cum ratione potest obloqui, neque cum fructu aduersari. Ea verd pars Mosaicarum legum quae iudiciahs est , qua absolutd iudiciahs est (nam quod mixtum est, semper exceptum volumus) non mutatur ratione aut substantia; sed tum sibi in seipsa constat, tum in analogia, secundum quam iudicium fieri potest

omnes casus

&

de causis consimihbus: at vero in circumstantiis mutationes subit quim plurimas, pro tempore, loco, personis, factis, modo, causis, atque adiumentis tum praeteritis tum etiam praesentibus, aut futuris, pubhcis atque priuatis variatur: Et quicunque in administratione humana omni consiha sua ita non temperant vt varietati rerum varietatem iudiciorum accommodent, ij rebuspubhcis plurimimi incommodant; vel potius perdunt eas funditus iudiciorum suorum obfirmatione: quia magis constantia quam consiho iudiciOque certant, sine quo respubhca non potest consistere. Pars vero ceremoniahs, quaecunque extat in Mosis legibus & mixto earum gencre, ea hoc tempore periit vniuers^, neque homines amphiis obhgat in efifectu (vt loquuntur) iure & auctoritate legis. Sunt enim ceremoniae iuris particularis: quod ius tum natura sua mutabile est, vt ante diximus, tum vero in ceremonus mutatum re & circumstantus: praesertim vero in iis ceremoniis quae ad rerum futurarum vmbram fuerunt institutae. Nam & ipsae ceremoniae Legis propter aliud fuerunt institutae ac proinde rautabiles, vt ant^ conclusimus; & nobis rem, cuius causa fuerant, assecutis, mutatae sunt, & circumstantiae omnes mutationem earum legum non modo postulant, sed etiam flagitant. Etenim (vt percurramus singulas) tempus est diuersissimum ihud pueritiae, hoc vero adultae Ecclesiae: quibus in temporibus si vnam & eamdem administrationem omnino desideres, dementiae est, non sapientiae. Loci ratio maxime differens: tum enim Chananaea, Hierosolyma, Templum, singulari instituto Deirelationem sacramentalem siue ordinationem ad rerum sacrarum significationem in Ecclesia praebendam habuerunt: nunc sublata iha institutio singularis tota, vt Deus vbiuis locorum in spiritu & veritate adoretur. loan. 4. 23. Tum personae fuerunt singulari beneficio Dei instructae corporeis & carnalibus commodis, adiumentisque qukm plurimis & ornatae praerogatiuis singularibus supra omnes gentes: nunc ex omnibus gentibus vocantur promiscu^ quicunque ordinati sunt ad vitam aeternam , citra commodorum adiumentorumque illorum contemplationem. In factis quoque differentia omnia: Nam etiam multa facienda ludaeis praecepta sunt, quae nuha ratione facienda praecipi Christianis possunt, aut ab illis exigi: tantum discrimen est in rebus omnibus. De causis quid dicturi sumus.? sunt quidem nobis communes causae cum priscis iUis ludaeis, gloria Dei, communis salus, & communio societatis humanae in natura rerum, & in Ecclesia Dei: sed Causae particulares fuerunt ilhs, quas Deus sapientia sua infinita praescripsit verbo, secundum quas tum respublica illorum fuerat aliusmodi, tum singulae ferme obseruationes pro modo illius reipublicaeinstitutae. (f. 1525) Quod si haec vnica tum temporis causa extitisset, quae multa praescripta olim & obseruata fuerunt ad futuri praesignificationem haec ipsa vnica & singularis causasubministratura est plus satis argumenti, vt agnoscamus immutatam esse conditionem istarum Icgum. In modo autem qu^m maximum discrimen est; quia modum rerum &actionum omnium varietati rerum, quas ant^ diximus, contemperari oportuit: Ite'mque adiu,

,

,

:

,

:

menta

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van zondag 1 januari 1882

Abraham Kuyper Collection | 521 Pagina's

Opuscula theologica selecta - pagina 407

Bekijk de hele uitgave van zondag 1 januari 1882

Abraham Kuyper Collection | 521 Pagina's