Opuscula theologica selecta - pagina 491

EIREXICT PARS

467

I.

non scriptorum centonisentimiis cum aniinis nostris) aut brcui additamento bus praestari hoc potest, aut (quod est certissimum) vni & alteri eorum (|ui rcm in dubium vocant, testatam certis literis faccre mentem nostram. Alioqui in causa fidci quid cst cur tantopere, si c^uid singulare crcdimus, aliis obtrudamus ? quid, cur laboremus vt sentiant .alij nos hoc aut illud credcre, & esse persuasissimos? modo ne ab expressa forma sanorum verborum (vt Paulus vocat 2. Tim. i. 13.) absistamus, merito omnia susque deque ferre possumus, quae ab aliis de mente nostra cogitan-

quam

&

,

canere sine mdtu publico. quibus appetimur palam, cur non potius ferimus, vt Corinthios monet Apostolus; quam vt eiulationibus &querimoniis eorum aurcs oppleamus quorum non interest? i. Cor. 6. 7. Aristotelem illum Philosophum celeberrimum narrant historici, cum a quodam inimico abscns grauilcr traductus esset, cuidam ad ipsum referenti & exstimulanti respondisse: Etiam hcct absentem verberet. Et nos Christianos vsque adeo molles & fastidiosos esse, vt res ciusmodi non possimus contemn:re, & quasi pedibus terere? Deinde, an nescinnis quod oHm prudenter monebat Tacitus, conuicia, si irascare agnita videri: spreta exolcscere? Lib. 9. Annal. Quod si id ab vnoquoque natura exigit, &: dictat ratio, quo iure nos serui Christi, qui Spiritu Christi viuimus in corpore Christi, qui armis iustitiae dextrorsum & sinistrorsum per honorem & ignominiam pro Domino nostro deberaus contendere, qui etiam beati dicimur hoc ipso fidei & patientiae testimonio, desinemus a sequendo Christo, & salute nostra ipsorum, alienaque propugnanda, vt de rebus studifsque nostris singularibus concertemus, atque inuicem consumamus? cur potius uon cogitamus, si hic aut illc nos petunt conuiciis, esse nobis contra locupleti<sinium Dei, & animi nostri, & bonorum, apud quosviuimus, testimonium, quo freti acquiescamus & abstineamus ab ista inani solicitudine ? quae si nos torquet, ipsi cum aliis perdimur; si non torquet, perduntur tela contradicentium. Taceo quod ante exposui, inique facere eos qui conuici.i scriptis passim disseminant: ac proinde etiam iniquitatem eandem ab iis contirmari, qui coram iisdem testibus iudicibusque constituunt respondendum esse, & quasi in foro incompetente (vt vocant) obeunt vadimonium. Si enim purgari me exempli causa ab alicuius hominis contumeUa, non dico mea (prius ima dehiscat terra mihi) sed aliena & veritatis ipsius causa necesse est: equidem mahm apud eos me legitime purgare, qui legitime possunt cognoscere, tur;

ipsi

nobis

(si

lam vero conuicia

ita placet)

sint, iniuriae, criminationes

,

,

,

eo nomine comrnouere, quae nec cognitionis instituendae capax sine cognitione legitima, nec sese denique ex miseris ilHs horrendis factionibus, quae hoc raodo exoriri solent, potest commode extricare.

quam miseram plebem est,

&

nec

iudicij

facienih

vt conteumamus conuicia: posterius, si animum nostrum vincere non possumus, aut res postulauerit, vt conuiciatores legitima cognitione conuincamus, docendo iustitiam nostram, non iniuriani illorum persequendo. Vae nobis, qui primas eruditionis ambimus, fugimus silentij in quo tamen etiam Christus, qui veritas est, bonam confessionem coram Pilato confessus est. Qui non responsat, conuiciatorcm confundit plane; qui autem conuincit, hanc existimationem saepe con-

Prius igitur est,

ipsi

:

sibi, vt ex impatientia & animi perturbatione aduersarium perscqui iudicetur. autem, seu vere, seu falso iudicetur, fructum ministcrij irapedit vehementissime, totum non raro intercipit: Et satis magnas poenas tum hoc ipso tempore apud bonos, tum futuro in posieritatem conuiciatores reportaturi sunt, nobis tacentibus, & causam nostram committentibus Domino, cui seruimus. De causis vero quibus ad responsandum saepe adducimur, locus eadem opera, exphcatus est, cum dc perso:iis diximus. Nam aut ad Deurn & veritatem illius, aut ad nos, aut ad alios sj^ectant. Quapropter iudicium idcm fieri de iis necesse est. Praescrtim vero seruos Dei per Christum oru, id semper

ciliat

id

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen