Opuscula theologica selecta - pagina 101

DEVERATHEOLOGIA.

81

vtraciue hac lege communi teneatur. Sed tamen etsi hae omnibus sunt perpetuae & ad omnia perpetuo adhibendae tamen diuersa ratione vtrumque dicitur. nam si quid esse dicimus, id in re contemplamur, sin autem verum esse praedicamus, contemplamur id quod est in intellectu nostro. Est tum etiam signorum (]uibus ea quae sunt dicunigitur veritas tum eorum c[uae sunt siue (vt breuiiis dicamus ac forte euidentius ,) veritas est rerum aut oratitur esse nam ahae onis de rebus enunciatae. Earum ver6 rerum quae sunt, duplex est ratio

adferri

quod non

possit,

duae leges

in

,

:

,

,

:

,

:

in re sunt, aliae in intellectu. In re sunt xa xar?' exaga, id est, singularia

& indiuidua,

pro vt ea sunt quae percipiuntur sensu in intellectu ver6, sunt formae, cum earum rerum quas sigillatim sensu percepimus tum aHarum omnium quas aUo quocunque modo. Ac proinde veritas rerum (vt vocantur vulgo) intelHgibilium , siue quae cadunt in intellectum nostrum, longe dignior atque ampHur est, quam earum rerum sit veritas, quae in re percipiuntur foris. Nam & e6 ampHor est, qu6d singularia aeque ac communia in se complectitui & e6 dignior est (juo res communes digniores singularibus, & formae a materia abstractae atque depuratae digniores materiatis rebus, quarum generatio & constitutio ex differentibus principiis inter se composita, manifest6 clamat, non esse penes eas res proprie & per se veritatem. Etsi autem ita se habet veritas, quae humano intellectu prehendi potest, tamen longissime supra veritatem hanc, quam omneis natura docet, extoUit sese veritas iUa, quam diuinam appeUamus. Nam singulari hac appeUatione veritatem formalem Theologiae vindicamus ab omni mutatione & mutabiUtate naturae, & supra naturam huius vniuersitatis reriimque omnium, quae in vniuersitate sunt, eam efferimus. Est enim diuina veritas^ non ea solum quae ortum a Deo veritatis habet (nam etiam veritas naturae inteUectusque naturaUs a Deo orta est) sed ea demum veritas diuina suo quodam , proprio ac singulari iure k nobis appeUatur , quae reipsa & ratione sui, & modis omnibus in se & in partibus suis omnibus, & in quaUbet ordinatione ipsius, diuina est. Cum autem diuina veritas duobus modis se habeat infinit^ qu^ in Deo essentiaHs est, & finite, qua cum rebus creatis a Deo communicata est, vtrumque k nobis dihgentissim^ in Theologia nostra absolute dicta opus est obseruari. Nam & veritatem infinitam, vt archetypum immutabile, formamque primam veritatis in ea recognoscimus & veritatem communicatam vekit specukmi , expressamque imaginem iUius archetypae coHmus rehgiosissime. Quapropter in Theologiae huius definitione non fuit simpHciter a nobis dictum Theologiam sapientiam esse rerum diuinarum, aut sapientiam diuinae veritatis; sed coniunctim vtrumque expressimus, hanc sapientiani esse rerum diiiinarum secundiim vcritatem diuinam a Deo inspiratam ^ &^c. Hac enim ratione relationem quamdam necessariam expressimus , quae inter veritatem sese exprimentem , & veritatem expressam intervenit. Veritas sese exprimens est conceptus iUe formaque immutabiHs in Deo, quam pi6 adoramus: Veritas autem expressa nihil aUud est, qu^ni imago quaedam & speculum primae iUius atque aeternae veritatis, quod, quale, quantum, quo denique modo communi(f. i4o6.)cauit nobiscum Deus, ad testificandam laudem gratiae gloriosae suae , & exponendam salutem nostram. Haec veritas secundum iUam est, perfectus riuus de perfecto fonte, perfectusque radiiis de perfecto sole veritatis perfecta denique imago expressa in speculo verbi veritatis , quae imago tantisper micatura est dum peruenerimus omnes ad principium iUud veritatis in coeHs. Quod autem de ratione veritatis huius dicebamus, eam bifariam considerari in Theologia nostra, id per se est manifestissimum. Etenim ita comparati sumus k nMura nostra, vt, quocunc|ue se mens nostra & cogitatio conuertit, obiectum inteUectus :

,

.

,

,

:

,

,

:

,

,

,

,

,

,

nostri, id

est,

veritatem

comparationem huius

,

aut vniuerse in toto aHquo contemplemur simpHciter, aut cum iUo instituamus. Quemadmodum si-quis, exempU

totius

1

causa

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen