Opuscula theologica selecta - pagina 333

THESESTHEOI. OGICAE. aliorum

alij

:

omnia denique loannes

,

omnibus

qui

31I

superuixit diu

diuinae docuit

,

auctoritatis esse.

Quapropter vetustissimi quiqtie Patrcs eos ipsos libros, de quibus dubitatum vt canonicos adduxerunt & Irenaeus etiam confirmat sanct^ de praesertim eo nomine, quod proxim^ loannis tempora vixisset, libro Apocalypseos 54.

cst

k

nonnullis,

:

:

&

«rvy^^rvojff audiuisset.

55.

exstant,

Caeteri siue libri siue librorum partes qui praetcrca in vctere Testamcnto de quo principio non diuini huius sunt canonis, sed illius Ecclesiastici ,

dicebamus.

Demonstrat illud Synopsi Athanasius, qui diserte alium esse Hebraeorum in 56. ahum Graecorum Testamento vetere canonem agnoscit a prisca Ecclesia cultum ,

&

posterioris Ecclesiae.

57. nassis,

Hi enim libri, Esdrae tertius & quartus, Tobit, ludith, Baruc, oratio MaMachabaei Sapientia, Ecclesiasticus, eaeque librorum partes quae ad Danielem ,

&

Esther adiectae sunt, nec in prisca illa Ecclesia fuerunt canonici, nec a Christo aut Apostolis eius producti sanctificatique. Isti autem, canonici esse aut dici non possunt diuino canone.

Sed canon quidam Ecclesiasticus inualuit, quo isti quoque Ubri in canonem 58. Ecclesiae fuerunt cooptati idque certis de causis, cert6que modo. Causae fuerunt duae, consuetudo recepta, atque vtilitas. 59. 60. Consuetudo quia iam olim ista Bibhis Graecis accesserunt quae in manibus tunc fuerunt omnium. IdeCque periculosa Patribus visa est innouatio maxime cum plerique non admodum Hebraei textus periti essent. Et ostendit euentus, quam inale de hac causa Hieronymus in vulgo audiuerit , quod Apocryphos libros aut partes nothas configeret. 61. Vtilitas quia isti quoque libri ad commodam rerum sacrarum intelligentiam visi sunt pertinere, si bene usurpentur. 62. Modus vero fuit hic, quod neque diuinae auctoritatis habiti sunt, neque in Ecclesia tamquam diuina auctoritate propositi sed tantiim in schola catechunienis, vt ibidem testis est Athanasius. Atque hic quidem canon tum fuit tolerabilis, quum modis euidentibus Patres 63. libros diuinos Apocryphis fide, ordine, vsu anteposuerunt. Sed euentu damnosus fuit Ecclesiae Dei humanus iste canon , quum increuit 64. Apocryphorum librorum auctoritas, & falsus canon opinione humana constitutus. Nam pro eo quod isti libri aliqua auctoritate, at non diuina: & suo ordine, 65. at non confuso & in schola noscendi, at non in Ecclesia credendi proponebantur: tandem posterior Ecclesia diuinam illis auctoritatem communemque ordinem cum in schola, tum in Ecclesia promiscue, instituto malo peiore exemplo, pessimo euentu :

:

:

:

,

arrogauit.

66. Quas ob res cum Ecclesiasticus ille canon humani instituti sit, non re, sed euentu mali hic vero vltimus re & euentu indignissimus diuinae auctoritati obsequentes, vnum illuni scripturae canonem di(f. i77i)uinum agnoscimus, quem pri:

mitiua

Ecclesia

instituto sequuta,

:

proximaque

Christi

&

Apostolorum seculo,

fide

denique consensione maxima rehgiosd professa

amplexa

,

vitae

est.

DE

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen