Opuscula theologica selecta - pagina 226

THESES THEOLOGICAE.

2 04

&

omnia in illo possideant, a quo i. quidem redimimur. 2. ipso sint, iustificamur. 3. sanctificamur. 4. tandeui vero animis intus fidepurgatis, corpore vero peccati putrefacto , potentia Christi in vitam illam beatam resurgimus , qua donet nos

vnum cum

benii-nus

ille

Pater.

Amen.

DE VOCATIONE HOMINUM AD

XXXI.

THES

I

S

S

A L U T E M.

I.

&

CvRi Deus, naturae ipsius luce, credatur author esse principium omnis boni, praesertim vero salutis ilHus sit aeternae author, quae nobis per Christum parta est & in coelis conseruata: profecto quo iure (f. 1679.) praedestinatio sanctorum ei tribuitur, eodem quoque iure vocatio ferenda est eidem accepta; provt thcit Apostolus quod praedestinauit eos & vocauit. Rouian. 8. 2. Est autem vocatio haec actio gratiosa Dei in Christo lesu, qua certos homines pro bona voluntate sua vocat foris communiter aut intus singulariter ad conscientiam & communioneui adoptionis vitaeque aeternae in coeHs ad gloriae suae declaratiunem. (Jciiiis est actio, non quidem naturaHs, sed vohmtaria atque gratiosa Dei in 3. Christo lesu, vt in quo omnes sunt thesauri gratiae reconditi. Atque hoc pacto excluditur vocatio vniuersaJis, qua secunduni naturam etiam in hac corruptione nostra homo vocatur ad conscientiam & sttidiuin sahitis stiae, tum vniuersahbus naturae documentis (nam coeh enarrant gloriam Dei. Psal. 19.) tum singularibus principiis & notionibus communibus inteUectui nostro a natura inditis. DiJJcrcntia per caussas exponitur. Prima est cfjicicns.^ nimirum gratia Dei in 4. Christo lesu vocantis nos ad se pro bona vohmtate sua, quoscumque, aut prouidentia visum est ad conscientiam aut praedestinatione vocare ad communionem & fructum vitae aeternae in coeHs. Secunda, niaterialis est; cpiod homines non vniuersos & singulos hac vocalione 5vocat, provt naturae documentis quamuis corruptae, nationum praeceptioniimque communium, id est principiorum ingeneratione facit, sed tantum certos ipsi homines ab aeterno, quamvis nobis non peraequc^ certos, vocat pro instituto sapientissimac prouidentiae, aut gratiosae praedestinationis suae. 6. Tertia, fornialis., in relatione siue appHcatione gratiosae actionis iUius posita est: qua vocat homines ex mundo in coelum ex natura in supernaturalem gratiam, siue foris communiter, siue intus singulariter ad conscientiam & communionem adoptionis sahitaris vitaeque aeternae in coeHs. Est itaque haec forma duplex: vna communis, & particularis ac singularis altera. Communis vocatio est, qua Deus commune humani generis vocat forisverbo, 7. sacramentis, & communi Ecclesiae piorumque membrorum iUius ministerio secundum communem & pubHcum vocandi modum, iubetque conuerti ^ tenebris ad lucem, & a potentia Satanae ad se (vt Pauhis loquitur Act. 26.) ex placito prouidentiae suae. 8. Singularis vocatio est, ({ua Deus commune electorum suorum, eoriimque singulos vocut intus, non soKim verbo, sacramentis, & singulari Ecclesiae piorumque ,

,

&

membrorum

ilHus rainisterio,

Sanctificationis

in

mentibus

verum

&

ipsorum,

testificatione interna,

docetque

&

dat

eis

&

ahoquutione Spiritus

conuerti a tenebris ad

lucem.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen