Opuscula theologica selecta - pagina 87

DEVERATHEOLOGIA.

67

communiter; nec cuidenter noucrint, vt (jui in temporibus ignorantiae dissimulatis vixissent: nec denicjue nouerint perfecte, cum Deus dicatur omnibus vitam dare, & halitum, & omnia, fecissetque ex vno sanguine totam gentem hominum, vt videlicet qiiaererent Dominum, si forte palpando eum inuenturi essent: & caetera, quae ilHc grauissime a Paulo afferuntur. Quapropter optime idem Apostolus affirmat Rctegi iniustitiam hominum ^ vt qui{L 1393.) iram Dei c coelo aduersus o/nnein impietatcm veritatein iniuste detincant; quoniam id quod de Deo cognosci potest naturae facultate & ordine, manifestum est in ipsis: Deus enim eum manifcstum fecit. nam inuisibilia ipsius iam inde a condito mundo ex rebus factis i?itellecta peruidcntur aeterna vide-

^

.^

nempe communi illo ex ipsis principiis naturae, atque diuinitas obscuro, & imperfecto modo. Rom. i. 19, 20. Quemadmodum autem communis haec principiorum , & obscura, & imperfecta ratio in peruestiganda rerum veritate, diuinarum maximc, cognoscitur, adeo vt si cjuid veritatis de Deo per rationem inuestigatur, id a paucis tantum, & per longum tempus, & cum errorum plurimorum mistura homini proueniat Ita etiam in eo iure peruestigando accidit , quod Apostolus

licet

eius potentia

.^

&

:

xo dtxaicjfin Tou i96ou appellauit. Nam siue ius ordinationemque diuinam de omnibus rebus in se & inter se factam contempleris , siue ius morale ad creaturas pertinens, quas fecit ad suam imaginem; nihil est onmino, quod non facilc eadem ratione euinci possit istius incommodi. Quapropter omnibus expensis optime conclunotionibus inesse capacem rerum diuinarum dimus , nec perfectionem his principiis

ibidem

&

habihtatem aut potentiam vUam vllo modo, ad peruestigationem rerum illarum fcuscipiendam , sed eam necesse habere plane, vt a supernaturali gratia, tum perfectionem suscipiat (si quam susceptura est) tum potentiam d6XTt,xtiv^ id est, aptam ad suscipiendam perfectionem illius: vsque adeo inepta est totius huius naturae nostrae acies ad peruidenda & percipienda ea, quae supra naturam sunt a Deo posita. Diximus de principiis. lam de natura ipsa tota, in qua, velut in subiecto suo, ingenerata sunt principia ista, videamus. Naturae igitur nostrae, in quaprincipia haec, & notiones communes insunt, ratio duplex est a nobis obseruanda. Nam aut secundum se consideratur natura haec, prout a Deo creata fuit, aut secundum accidens ilh peccatum & corruptionem consequutam ex primorum parentum lapsu. De priore modo & conditione naturae primigeniae nostrae, principiorumque inditorum ipsi, statuimus in hunc modum. 77^^.^. 17. Haec conditio fuit Theologiae naturalis in Adamo natura intec^ra , quam ex principiis communibus , obscuris , 6^ imperfectis coli augeri ratiocinatione oportebat., 6^ gratia perfici. Non sum quidem nescius id nouum permultis & inauditum videri quod modo dicimus; naturam integram, prout in Adamo a creatione fuit, his quasi finibus Theologiae suae fuisse praeditam , nec vlterius secundum naturam processisse. verumtamen desinent mirari , (opinor) quicumque haec duo quae iam dicturi sumus, eadem opera expenderint. Vnum est, eo ipso quod Theologia naturahs dicitur, excludi supernaturalem sapientiam, velut toto genere differentem: nec posse alteram confundi cum altera, quin statuatur oppositum in opposito

nec

&

Scholastici loquuntur) & manifestissima duorum membrorum inter se contractio: quod ab omni scientia est ahenissimum. Aherum est, non propterea toUi rationem incrementi, quod homo natura integra ex principiis fuisset assequuturus donec per(vt

,

ficeretur

hominis

ad fastigium ilhus euectus esset. Nam cum natura comparata sit, vt principia quidem in se habeat, progressum ver6 ratiostudio assequatur, donec ad iustam scientiam peruenerit; nemini dubium

supernaturaH gratia; ita

&

&

cinatione esse potest, quin communis etiam in Adamo fuerit naturae ratio; & in posteris ipsius fuisset futura, si in illa integritate primigenia sibi constitissent. Habuit ergo Adam principia incorrupta, prout natiurae sunt: tum ex horum principiorum cum rebus

&

signis

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen