Opuscula theologica selecta - pagina 237

THESES THEOLOGICAE. tum,

ita

Zlg

vocabulum Grntiae modo fauorem Dei crga liomines, Ro.

nonnumquam

nouas

3.

&

tum habet

misericordiae fonte quo sensu a foro fluentes, significat, Ko. 12. 16, tum vero vt effectus consideratur iustificationis relegatur, vt nec propter solam inhaerentem nouitatem, nec partim misericordia, partim infusis donis iustificemur. Etsi enim non possunt diuelli, cum omnis

rationem

causae:

qualitates

ex

illo

diuiti

:

reconcihatus

etiam

sit

renouatus, possunt tamen

&

debent distingui,

cum

tanta

sit

&

opcrum, non sohtm eorum, quae naturale iudicium rationis sinc si)h-itu prochicit, sed nov iv (hxdtioffuvri Tit. 3. 5. & quae sunt fructus nouae crcaturae, Eph. 2. 8. vt si iustificatio sit ex gratia, itaq; non ex operibus. Ko. 11. 6. eadem insuper est gratia qua sit iustificatio & electio ad ipsam, quae quoninm non consideratur extra Deum dicitur t(Ji« nfi6^B(ni.^ (juoniam ver6 non est quid infusum in tempore dicitur aeterna. 2. 7»//. i. 9. Contra vero habitum charitatis, quam gratiam gratum facientem vocant inimici gratiae, csse donum consequens, non efficiens iustificationem ostendunt particulae exchisiuae Vnius, Ko. 5.15. Gratis, Ko/n. t,. 2/[. quae posterior, opposita merito & sohitioni pretij, Gen. 29. 15. Aiatf. 10. 8. duo complcctitur: vnum, in credentibus non esse fundamentum, cuius respectu iustitia ad sahitem imputetur: aherum, propter naturae prauitatem verum mortis fundamentum & causam reperiri: ex misericordia tamen indebita legi, ne imputetur. uvtuhnl()S(Ti,i

gratiae

.,

,

6. Interim sola Dei patris misericordia iustificari peccalorem it:i profitemur, vt Christum cum officio mediatoris causam proxnnam agnoscamus: qui sibi non natus, sed nobis, Esa. 9. 5. ita oftensi patris sempiternam iustitiam absohitissimae perfcctionis ii/rgfo, miseris hominibus reconcihauit, vt sic Deus iustitiae laudem in media misericordia non amitteret. Etsi enim vt agens hberrimum, quos & quomodo cuncj; veht iustificare potuit, obedientiam tamen fihj necessariam fecit: tum natura ipsius qua infinite iustus, tum patefacta in lege voluntas, quae in Deo est aeternn & immota iustitiae regula: quae insuper immutabihter requirit satistactionem pro peccato & impletionem legis per obedicntiam, cum iustificare impium sine vUa iustitia fidslvyfKt esse dixerit. Kro. 17. 15. facta igitur est translatio legis, I/e. 7. 12. quae non potuit viuificare, Gal. 3. 21. in Christum, qui pro nobis sub lege factus, Ga/. 4. 4. legi

omnimodo

satisfaceret.

Quum

igitur, post hominis lapsum, duplex sit obhgatio: vna ad obedientiam, ad poenam, iustitia Christi vtramq; complectitur: pro poena enim substituitur ipsius i^assio qua factus xrtT«p«, maledictum: G'a/. 3. 13. pro culpa& (ira|t« naturae qua inepti ad bonum, Dei voluntati non subiicimur, Kof//. 8. 7. vt sic mstificalio 7.

altera

legis

impleatur

in

legis abolealur,

nobis.

Tantum enim

K07/1. 3. 31. vt contra,

abest, vt gratuito beneficio Christi, iustitia sit iustitia legis & Euangehj respectu

eadem

Christi, qui ideo perfectio legis dicitur Ko///.

10. 4.

Agnoscunt quidem Pontificij necessitatein meriti Christi, non vt sit id solum propter quod mens perterrefacta cognitione pcccati, & sensu irae Dei, consequatui remissionem peccatoium, absohiatur a sententia condemnationis, & acceptetur ad vitam aeternam sed vt tantum concihet bonis operibus, dignitatem & vim satisfa8.

,

ciendi pro peccatis, & per ipsam formahter iustificandi: Be/. /i. 2. c. 2. &= 10. de ii/st. qua ratione amphari meritum Christi asserunt, nos cum Apo. Ga/. 5. 4. euacuari contendimus, obedientiam ipsius esse id ipsum profitemur cuius intuitu tantum

&

dimittit, quae ex opere operato gratiam aeternam nobis meretur & nostram tum actiua tum passiua (vt loqtumtur) iustitia cumulate pensat, vt pot^ cum sit perfectijsima, non solum ob pcrsonae dignitatem, quod eam praeslitit vnigenitus Dei, hunianitatis sanctitatem ab essentiali Xoyov sanctitate, cui personahter

Deus peccata iniustitiam

\nita,

& cum

i!lo

facta

vr.um t<diai(jtiov

{(,

tq('»/^evov.,

sed etiam quod

cum non

esset

propri6

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen