Opuscula theologica selecta - pagina 424

400

EIRENICI PARS

Musicam excercentiura ordines

in ministerio sacro consisterent,

I.

quo tempore

fiebant

sacra coram Domino. Alij vero diuersum tempus stationum illius ponunt nempe tum alij ad Leuitas inMusico opere per suos ordines suisse occupatos, ciim sacerdotes tractationem Scripturae S. comparabant sese, expectabanturque lectionem legis :

&

&

coram populo,

dicturi

de Cathedra Mosis:

quam ad rem

historia

Nehemiae

9.

4.

abutuntur. Sed nec factum illud, meo iudicio, confirmari potest, nec testimonia quae adferuntur, cum hac narratione facti consentire. Nam cum Leuitarum ordines Musicara excercentiura plures multo fuerint, vt ex i. Chron. i5.(quem locum adducunt vulgo) confirmatur, & secuudiim portas, ac non secundum gradus fuisse dicantur non video quo pacto res istae differentia tam perspicua distributiones illorum passim distinctae confundi possint. Quod autem ad illum Nehemiae locum , tantura abest vt de re rausica exponi possit, ciira Leuitae occupati fuisse dicuntur in sanctissirao illo ministerio, vt contra ex ipsius capitis argumento & narratione tota constet euidentissime , nihil tum ad rausicam , sed omnia ad flebilera luclura fuisse composita , cum populus totus ad ieiuniura rehgiosissiraum & sanctissimara confessionem peccatorum vocatus esset. Nam cum in eodem Psalraorum libro fideles pronuncient, Quomodo cantaturi essemus canticura lehouae in regione extera, id est, in hoc luctu pubhco: quis putet illos eiusdem pietatis in altero luctu, e6que acerbissimo, obUtos esse? Hac igitur interpretatione omissa, statuunt alij adscensus hocloco denotari: quorum adscensuum occasionibus circumscribendis discrepant. Hi enim hos Psalraos pertinere putant ad illa tempora , quibus pij singuH e suis stationibus adscendebant Hierosolyma, apparituri solenni modo coram facie Doraini: quera ritura lex docet quamplurimis locis, & Propheta celebrat Psah-no 42. & 84. & 132. exeraplaque docent in Vetere & Nouo Testaraento passim. Illi vero ad tempus reuersionis ex Babylonia iudicant pertinere: siue vt adscendentes HierosDlyma se his meditationibus sanctis confirmarent, ahique aUos inter se hortarentur, siue vt Hberationis iUius diuinam memoriam his sacris cantionibus meditationibiisque recolerent. Veriira cura istarum rerum , vtut speciosae sint, nuUum vestigium in scripturis compareat, mihi reUgio est ex narrationibus eiusmodi, quas sola coniectura gignit, interpretationes afiferre, & res probandas compertas in (f. 68 1) medium adducere. Quodsi ex coniecturis tanquam probatas solum agendura esset, raallem Hebraeam vocem adscensus quidem exponere, sed ita vt de spiritaU piorum euectione ad Dominum potius quam de corporaU raotu intelUgeretur: qUce interpretatio cum ea ipsa quam nos amplectimur conuenientiara esset habitura. Sin gradus maUt quis reddere, vt Esai. 38. hos Psalmos secundum horas :

&

solario distinctas cantatos in teraplo dixerira (vt de Psalmo 22. testatur inscriptio) post reuersionem Babylone. His itaque omnibus omissis iudicaraus Hebraea voce non gradiis^ aut adscensiis ^ sed excellentias (vt ante dixiraus) denotari. Moris est autem apud Hebraeos , vt quae in suramo & superlatiuo (vt loquuntur) gradu enuncianda sunt, ea substantiuis nominibus pluraUs numeri exprimantur. Sic Canticum canticorum, Dan. 9. & 10. desertum desolationum, lerem. 12. verba venti, lob. 16. nimbus vocum

lob. 38. quibus in isto genere nihil comparari possit. ac proinde Canticum excellentiaruni cura dicitur, tam sonat quam dixeris exccllentissimum , vel Omni excellentid (quae quidem vere exceUentia est) <s^ pracstantia summa instructum. Atque haec interpretatio , omnibus coniecturis narrationum quia vsui Hebraeorum communi omnino respondet, iUis

&

factorumque caret, mihi omnium probatur maxime. nescius fore, qui obiiciant eandem quoque aUis psaUiiis & canticis sacris exceUentiam& propterea iniquum esse, vt prae UUs exceUentiae laus his perbreuibus Psalmis adscribatur. Sed si ad rem pij attenderint, animaduertent in hoc inscriptionum genere duo quaedam oportere obseruari , sine quibus indignus hic inscriptionis modus

Non sum

inesse

esse

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen