Geheugen van de VU cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van Geheugen van de VU te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van Geheugen van de VU.

Bekijk het origineel

Opuscula theologica selecta - pagina 463

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

Opuscula theologica selecta - pagina 463

3 minuten leestijd

EfRi!:Nrci

PARS

439

I.

publico malo ex morbo animi laborantes ita pracfracte a nobis oportet iiidicari, vt non si iam planc abdicati essent a Domino, qui ordinem illius hoc modo abdicant ita feruet iudicio Deus. Nam primum etsi ordinem Christi reijciunt inifjuitate sua, tamen non totum ordinem reijciunt, sed hunc ordinem, huius aut illius Ecclesiae, non cnim plane ordinem ab ipsis reijci ex facto ostendunt, ci^mi aut etiam plurium ipsi ordinem in suo corpore & conuentibus suis obseruent quodammodo. Deinde (quod est rei caput) formam illam externam Ecclesiae seruant, id est, verbum Dei, Scripturanj sacram quae cijm integra apud illos est, coliturque, non possunt iure sic damnari, vt si ab omni Ecclesia plani discessissent. Quam ob causam orthodoxi Patres fidelissim^ quidem aduersus haereticorum Ecclesias pugnauerunt gladio spiritali Dei; sed tamen nec Ecclesias esse plane negauerunt eorum qui ita sentirent, nec ministerium illnrum funditus deleuerunt nec sacramentum baptismatis in eis perceptum, si eius substantia integra seruata esset, iterari censuerunt in Ecclesiis ortliodoxis suis oportere. ludicabant enim sapientissime ista infirmitate hominum, quainuis grauissima, :

:

:

non posse veritatem Dei. Sed quid si crgo Scripturam S. quae forma externa est Ecclesiae a Deo impressa, accipiant quidem & habeant pro certissimo principio, sed tamen non satis accipiant bene? Nam de ilHs qui Scripturam non accipiunt plane, quaestio hic nulla cst:cum id pro certo habeamus omnes, quibuscunque forma externa a Deo subministrata non ac proinde infidelibus non competere nomen inest, iis internam inesse non posse Ecclesiae, ac ne ludaeis quidem, quamuis recipiant partem scripturae, tum quia publica testificatione renunciauit illis Deus, tum quia potissimam partem non accipiimt. Quamuis enim praesignificationem quam in Testamento vetere habemus, colant; complementum tamen, quod in nouo doceri credimus, proterunt pedibus. De illis ergo qui Scripturam agnoscunt & colunt, absit vt iudicium praeceps feramus arbitratu irritam fieri

:

,

nostro suspendi iudicia potiiis necesse est, qUc\m in eos quibus gratiam suam Deus testatam facit incurrere. Quod malum quot & quanta mala Christiano orbi hac nostra memoria attulerit, nemo homo est qui non videat, & (si quidem vere homo est) horreat. In hoc igitur hominum genere duo veHm obseruari, quae piis (spero) satisfactura sunt, & quibus temeraria audaciaque esse eorum iudicia demonstrari potest, (]ui momento perrumpi omnia statuunt oportere, & damnari quoscunquenon probauerint. Primum igitur quod in hoc genere peruelim obseruari, hoc est, vtrum Scripturam teneant & habeant pro diuino principio regulaque fidei & conuersationis nostrae Alterum est, si quidem Scripturam lenent, vtrum rem scripturae teneant, id est, ea accipiant quae Scripturis sacris exponuntur. Nam primiim Scripturam si tenuerint, retinent formam datam diuinitiis: quam formam externam tanti voluit haberi Deus, :

Dei vocatione habenda sit quaecunque hanc formam retinet. Atque hoc sibi voluit Apostolus ciim ad Romanos scriberet: Quae est igitur praestantia ludaei.^ aut quae vtihtas circumcisionis.? cap. 3. i. Multa per omnem moduni. primarium enim illud est, quod eis credita sunt eloquia Dei. Ex his enim euidentissim^ docemur, quibus credita Dei eloquia, eos (vtcunque homines infidi sint plerique) tamen adhuc praerogatiuam illam retinere, non per se, sed per illam Dei fidem quam ipsorum infidelitas non potest inanem reddere, dum ipsi in tolerantia expectare eos placuerit. Formam externam ipsam^ imprimit Dominus traditione verbi sui: quod verbum qui retinent, tantisper dum retinent, principium formae h Deo impresvt Ecclesia ilhid

est,

quod

sae iudicandi sunt retinere: quemadmodum nummo tritissimo, tantisper dum vestigia signatae formac permanent, promiscue (f 715) vtimur, etimque iustum agnoscimus. Et certe maximus est piis^ hominibus aditus ad miscros illos qui Scripturam retinent, informandos in via Christi; si in spiritu chnritatis Itnitatisque cum ilHs egcrint, ciim prin,

cipium

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van zondag 1 januari 1882

Abraham Kuyper Collection | 521 Pagina's

Opuscula theologica selecta - pagina 463

Bekijk de hele uitgave van zondag 1 januari 1882

Abraham Kuyper Collection | 521 Pagina's