Opuscula theologica selecta - pagina 304

THRSKS

282

LV.

T H K O LO O

T

C

A

E.

DE STATV ANIM^ SEPARAT^ A CORPORE POST MORTEM. The si s

I.

Primum, Vtrum anima sola sit homo, ita vt corpus ipsi sit tanquam nauisnautae, equus equiti, quoniam haec mutui affectione dicuntur, aut an corpus solum quodamraodo se habens ad animam, vt caUx seu poculum ad potionem, quod potioni continendae accommodatum sit, quaerere friuolum esse ducimus: sed hominem anima & corpore constare, ita vt nec anima sola, nec sohim corpus, sed vtrumque simul homo sit, cuius partes sunt essentiales anima & corpus S. S. perspicue satis docet. idem quoq; & veteres sensisse Academicos, testis est Varro, authore Antiocho Ascalonita, Ciceronis LucuUique magistro, atque etiam Peripateticos & meUoris notae philosophos Aristoteles. Atigust. lib. 19. de ciuit. Dei. Aristot. lih. i. de anima. Omne quidem animal, quod vitam accepit, itidem morti obnoxium esse sensus 2. communis & experientia docet Homines vero post mortem etiamnum adhuc manere iudicium docet Apostolus: Hcbr. 9.27. tempore vero illo intermedio , quo anima quaehbet ohm corpori suo pristino restituenda reseruatur, breuius, longius fuerit, prout quisque hic serius ociusue animam egerit , essentia sua seraper tamen incorruptibilem subsistere passim in sacris vbiq; satis demonstratur, Immortahtatem vero animae gentes credidisse, earum monuraenta satis expHcant. Arist. 3. de anima. text. 20. :

Fherecydes. Phocylides. Herm. in Poemand. cap. 10. Epicharm. apud Clement. Cicero I. Tuscul. cSr* in consol. item Ub. 2 de Natura Deorwn &> Ub. de legib. Aniraarum vero post mortem conditionem hanc non desidiam, seu veternura, 3. aut siraile quippiam esse dicimus , siquidem exanimem ipsam illud fingere esset , ciira (TertuUiano teste Ub. de carne Christi cap. 4.) sensus animae sit, ac eius proprium vigere, moueri inteUigere, &c. sed affectionera quandara in aeternum duraturam , aut moeroris, damnatorum scihcet quos in hac vita non est regenerationis spiritu aut perseuerantiae gratia dignatus Dominus, aut gaudij, eorum qui secundiim decretum Dei in Christo vocati sunt, qu6 gratuitae & ineffabihs gloriae consortes cum Deo viuant corporibusque suis oUm gloriosissimo ipsius corpori similes tandera fiant. Vita haec, donec Deus sit orania in oranibus, in eo sita est, non quddintaU 4. sint beatitudine qualera de auUcis Salomonis in variabiU necessitate stupebat Austri regina, siquidem vere secundiira Ciceronera nuUum bonum perfectum, nisi stabile, fixum ac permanens sit 5. Tuscul. (nihU enim inueterascere nihil extingui , nihil cadere debet eorum, quae in beata vita consistunt, quippe qui tiraet, ne quid ex his deceraiser adhuc est,) sed quod plena, certa, secura, serapiternaque feUcitate gaudeant in surarai Dei laudibus, in pace Dei quae (f 1746) oranem intellectum superat atque vnitate spiritus capiti suo Christo coadunatae, vt Deo fruantur, qui bonis est praeraio ac remunerationi promissus, nempe summura feUcitatis cuUiien ac fastigium. Gen. 17. 15. Psal. x6. 6. Itcm. 17. 15. Siquidem haec beatitudo prorsus supernaturaUs ac spirituaUs est: quo fit vt in 5. carnis ergastula istius exceUentiae minime capaces esse quearaus. i. Cor. 2. 9. Ex quasi per speparte hic tantum scimus & prhophetamus , ac in aenigmate cerniraus culura, quoad quod perfectum est veniat, tunc facie ad faciem videbimus. verumtamen pro modulo nostro quodammodo scintiUas in cordibus subinde praesentiscere datur eorura quorum PauUis. i. Cor. 2. 10. meminit atque hanc rit6 Deus opt. Max. nobis

dat,

,

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen