Opuscula theologica selecta - pagina 160

THESES THEOLOGICAE.

138

reprobaret: iustus enim est Deus, & non amans iniquitatem. Quare homo voluntata sua libera author est peccati, non Deus reprobans, Consequens alterum reprobationis dicimus esse pocnas, quia Deus qui non 55. potest esse non iustus, iuste, propter peccatum, quod ab aeterno praeuidet, hominem peccatorem, ab aeterno praedamnat: & reipsa propter peccatum, in tempore, dananationi aeternae addicit, quod decretum praedamnationis, magna cum Religione a decreto reprobationis distinguendum est. 56. Doctrina de electione & reprobatione, quamuis aduersus eam ratio humana audacter insurgat , non solum doctis proponenda , sed & populo etiam in concionibus cum explicatione ex ipsis Sacrae Scripturae fontibus desumpta. Quia Christus id facere

homines

non

est veritus in concionibus suis ad populum. /i?/;. 6. 43. 45. Quia ApostoH epistolas quibus praedestinationis mentio sit, ad solos doctos non scripserunt. Rom. 9. Verum proponi debet sobrid, prudenter, & ad aedificationem. Prudentiae ver6 57. & sobrietatis regula est, si Deo os suum in Sacra sua Scriptura aperienti, aures nostras praebeamus , eum tanquam verbo praeeuntcm sequamur e6que tacente loqui desinamus, arcana Dei inscrutabilia ne scrutari veUmus , sed potius ca, conscij nostrae ter & quater miremur, adoremus. imbecillitatis Hoc si fiat, tantiim abest vt doctrina de Praedestinatione sit saluti perniciosa, 58. veluti homines aut in desperationem conijciens, aut in salutis incuriam, quin potius salutaris, fructuosa, & consolationis plena futura est. Hac enim ad preces, ad bona opera omnia accendimur, quia scimus ea esse 59. media, per quae vult Deus nos ad finem deducere, & vt ad finem sic ad media nos praedestinasse. Hac, ex mediis diaboli tentationibus victores euadimus, de nostra electione plene persuasi. Denique discimus veram humiUtatem profiteri, & omnia quae ad salutem nostram pertinent soli Deo tribuere, & accepta ferre. in

,

,

DE DIVINA PRAEDESTINATIONE.

XI.

1.

Praedestinare ,

ordinare.

Rom.

8.

ngooQi^eiv 29.

Aeterna

est

aUquid ad

vsumque deputare & generatim loquendo, est

certuni finem

igitur Praedestinatio Dei,

decretum Dei aeternum, quo omnia ab aeterno apud se praeordinauit ad eos fines, Act. 4. 28. i. Ti. 5. 21. Ea duplex est. i. Rerura. 2. Personarum. Cum a. hae personae (vt rerum praedestinationem missam faciamus) sint AngeU & homines, nos de Praedestinatione hominum potissimum instituimus dicere. Praedcstinatio igitur hominum est aeternum, simplex & absolutum, firmum & 2. immutabUe, sapiens & Uberum Dei decretum, quo apud semetipsum ab aeterno constituit, quid de vnoquoque eorum fieri veUet, quod ad communicationem gratiae & gloriae ipsius. Partes sunt tres , destinatio principij , mediorum finis. S^ecies duae electio & reprobatio, si ad summum eius principium respexeris: quibus multa sunt communia. Nam vtriusque eadem est causa efficiens^ Deus: & ea.dem causa in/J>»tsina^ placitum Dei: vtraque facta est ad gloriam Dei 81 saUi(f. i622,)tem electorum. Vtriusque siihicctum est genus humanum, quatenus per lapsum futurum erat corruptum, & in mortem aeternam propria culpa praecipitatum. Vtraque facta est ab aeterno vtraque firma, immutabiUs & inuariabUis. Adiufuta item communia electis & reprobis per quos glorificaretur.

,

communia

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen