Geheugen van de VU cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van Geheugen van de VU te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van Geheugen van de VU.

Bekijk het origineel

Opuscula theologica selecta - pagina 146

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

Opuscula theologica selecta - pagina 146

3 minuten leestijd

THESES THEOLOGICAE.

124

Qui Sacris literis aliquid detulerunt, de eo, an Deus sit essentia, nusquam 8. quaestionem mouerunt sed de eo tantum, an essentia de Deo enuntiari possit,cum (vt dicebant) nuUam essentiae Dei mentionem Scriptura faciat; veruni quamuis vocabulum essentiae, totidem literis non exprimeretur in Scriptuia (quod falsum est, Proii. 8. 14.) tamen, quia aequiualentia reperiuntur, vt &sUiTtjs^ Rodi. i. 20. ^soo ,

q>6(rte., Gal. 4. 8. fn.oqifq ^bou^ Pliil. 2. 6, & coniugata ipsius vocabuli, vtsuntnomina Dei, lehoua, lah; Eheie, (0»/, siue aiiouj»'; dicimus sancte & pie in hoc mysterio, olim a Dei seruis, vocabulum Essentiae vsurpatum esse & nunc vsurpari. Quod si Natura homines quosuis aHquo modo doceat Deum esse , & essentiam 9. esse primam , sequetur , simul docere eos , Dei essentiam esse aUam ab omnibus essentiis, tam metaphysicis quam physicis, quia (vt reHqua antiquitatis testimonia taceam) hae principium & finem, illae principium habent, Dei vero essentiam quuni dicimus primam, a nullo principium habere dicimus, quia nihil prius primo. Si aHam ab omnibus essentiis, & primam essentiam esse, tum ei tribui oportere omnes perfectiones, quas in creaturis animaduertimus , quod fecenmt Ethnici sola natiuae luce scientias, artes, & quicquid aHcuius pretij videbant esse, ad Deum referentes. Si ei tribuere omnes p^fectiones edocemur, ttmi non humano, sed diuino, non nostro, sed suo supereminente , & perfecto raodo enunciari debere simul edocemur, & reputare perfectionis vmbram, quae in creaturis cernitur, esse ab ipso, qui vniuoce perfectiis est: quod fecisse Ethnicos videmus ex natura. 10. Idem & eodem ordine Scriptura nobis tradit. i. essentiam Dei, longe aHam esse ab omnibus essentiis, Esa. 40. 18. 25. Esa. 46. 9. 2, nostri caussa, quia magnum esse, & excelsum, perfectionis ahcuius videtttr esse, Deum magnum & excelsum innumeris in locis nuncupat, Deut. 7. 21. Esa. 57. 13. postremo Deum esse magnum & excelsum diuino modo, non humano nostro, lob. 11. 8. Esa. 56. 8. 9. & causam omnium entium, & omnium, in omnibus entibus perfectionum, Rom. 11. 36. lacob. I. 17. Quamobrem etiam Scriptura enunciat Dei attributa in abstracto. 11. Ex supradictis coHigitur methodus, qua Deus per naturae & Scripturae documenta, ad vnsgovaiov ovaiag suae cognitionem deducit. IlHus tres sunt partes vel gradus. Primus est negationis, quando de Deo non valentes scire (f. 1610.) quidsit, quid non sit consideramus remouendo quae ei non conuenire videntur. Secundus est , quum ob eandem infirmitatem nostram , vt ahqualem aHam , qiiam negatiuam , Dei cognitionem habeamus, quicquid videmus prae se ferre aHquam nobiHtatem, Deo tribuimus. Postremus est, quum scientes quae Deo tribuimus, non posse ei inesse, vt nobis insunt, quicquid cnunciamus de Deo, enunciamus vniuoc^. 12. luxta hanc methodum vidimus generatim & confuse thesi nona & decima, quaUter a nobis ex natura & Scriptura, essentia Dei cognosci possit. Nunc sigiHatim idem videndum est, tum deum aHquaHter describendo in hunc modimi (Deus est essentia prima, simpHcissima, infinita, vnica, immutabiHs, viuens, inteHigens, omnipotens, & perfectissima) tum attributa, ex quibus descriptionem contexuimus, accuratius expHcando , in quorum cognitione consistit essentiae veritas. Quando dicimus attributa essentiae, demonstramus nos nec de iis, quae ad 13. creaturas respectum habent, vt creatio, &c. verba facere, nec de ns, quae dicuntur personaHa, & sunt proprietates personales, quae in vnitate essentiae, personas determinant in se, & distinguunt inter se: sed de ns, quae enuntiantur, non de vna tantum persona, sed de tribus personis, vno, solo, & vero Deo benedicto in secula. Praeterea, attributum, hoc in loco, non pro praedicato accipimus quouis, 14. quod posset de Deo praedicari, sed pro proprietatibus Deo propriis quarto modo, soH & semper, quibus essentiae veritas in se innotescit, & ab aHis distinguitur. ,

15.

Hae

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van zondag 1 januari 1882

Abraham Kuyper Collection | 521 Pagina's

Opuscula theologica selecta - pagina 146

Bekijk de hele uitgave van zondag 1 januari 1882

Abraham Kuyper Collection | 521 Pagina's