Opuscula theologica selecta - pagina 89

DE VERA THEOLOGIA.

6g^

de corruptione natiirae nostrae agamiis singulariter aut de ortu & modo id tantimi in praesentia agemus, vt modum scu conditionem illius: naturalis illius Theologiae, ex quo in peccatum homo miserc lajjsus est, cognoscamus. Notum autem est illud in vulgo (quod optime orthodoxi Patres , & Scholastici vestigia illorum sequuti, tradiderunt) nempc naturaha dona corrupta esse, & supernaturalia amissa. Ex hoc dicto ita statuimus Theologiam supernaturalem, velut abdicatam & repulsam indignissimc peccato hominis, hinc se in coelos recepisse Theologiam vero naturalem, vt caetera omnia quae ex natura sunt, fuisse corruptam. Etenim tiuomodo incorrupta poluisset in subiecto corrupto omni ex parte permanere? Istius vero corruptionis modus bifariam obseruandus est: primum in constitutione subiecti ipsius singulariumciuc partium iUius: Secundo in subiecti & partium eius inter se atque ad alia omnia ordinatione. In subiecto igitur (vt antc dicebamus) inerant ista: in intelnostri,

vt

,

corruptionis

:

principia, in mente ratio, vnde scientiam ahquam naturaUs homo potuit acquirere. Scd cum ea principia in natura hominis integra ex incommodis suis laborauerint, iteniijue pro conditione principiorum non fuerit mutabiUtatis cxpers humana ratio; certc haec incommoda non potuit curare superueniens hominis corruptio, non seruare in eodem statu; non deniciuc a diminutione vUa ipsorum defendere. Itaque si ante communia fuerunt in singuUs, etiam communia pcrmanserunt, sed infestante vitio: si obscura fuerant, etiam longc obscuriora effecta sunt: si dcnique im(f. J395.)perfecta, omnino in grauiorem multo imperfectionem corruerunt; ac proinde

&

lectu

potuit ratio hominis in peius non ferri & grauissimc turpissimeque vitiari, Quapropter verissime iUud de natura hominis praedicari potest, vt naturam lotam, sic etiam principia eius omnia fuisse in seipsis corruptissima; praesertim vero quae ad Theologiam spectauerunt cuius subiectum supra totam naturam est rerum creatarum omnium; nec a natura ipsa intcgra aUter prehendi potest; quam pro naturae ipsius modo. Neque solum ipsa in sese fuerunt corruptissima, sed (quod ampUus est) ab omni iusto ordine & relatione conueniente inter se aUenissima nara (juid magis aT«>fTo*' seu inordinatum cogitari potest, quam si quis nec cum toto suo, nec cum partibus totius iUius sui, nec cum aUis extra totum suum, ordinem debitum obseruauerit Eiusmodi autem in homine lapso illa ipsa principia statim comperta sunt manserunt principia eadem fundamento, sed modo diuersissima; ciim nec in se ipsa, nec inter se, aut cum aUis potuerint tenere modum. Atque haec causa est, cur ipsa inter se fuisse dicimus conturbatissima, tanquam rudera naturae iacentis, & misere prostratae graui casu nostro. Quemadmodum enim domus elegantis, si grauissimo casu detur-

non

,

,

:

.^

:

& vi maiore aUqua corruet momento vno, omnis forma disperit; & partes, quamuis affabre factae, supraque modum speciosae, afflictae, corruptaeque iacent,& latent sepultac in aceruis ruderum: Ita etiam quicquid in natura humana fuit elegans, abiit, & tanquam in mole indigesta & incomposita vitiositatis nostrae sepultum est. lam postremum restat, vt de opere effectisque naturae iUius & principiorum naturaHum in ea videamus. Certe si principiorum & naturae totius nostrae iam vsque adeo exile opus est, etiam in iis rebus ad quas natura potest assurgere; multo magis in Theologia naturaU infirmitas & imbeciUitas naturae principiorumque iUius tenendaest: cum subiectum Theologiae a natura hac non possit comprehendi; sed naturam totam, ac non soKim hominis cuiusque infinitum superet. De Theologia itaque naturaU, si ad opus ipsius effectaque respiciamus, ex antecedentibus ita concludimus. T/ies. xix. Itaqiie haec Theologia 7iihU omnino ad perfectioncm potcst pcrducere , nec perducit vnqvam : ac nc pcrfcctionis qiiidem est pcr sc^ ipsam capax siipcruenientis a gratia. Tria sunt breuiter hoc loco dc Theologia naturaU a nobis enunciata; prout periti scientiarum sccundum essentiam rerum de cjuibus

babitur,

,

agitur

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen