Opuscula theologica selecta - pagina 88

DEVERATHEOLOGIA.

68

comparatione potuit successiue ratiocinationis opera componere , diuidere , concludere, & determinare, etiam secundum naturam, quicquid facultate illius in rebus diuinis assequutura natura fuit ; denique scientiam aliquam rerum diuinarum comparare secundima integrae naturae modum. sed supra naturam non potuit transcendere , quia suus fuit & singularis modus facultatibus singulis ipsius; extra quem modum fuerat quidem assurrecturus Adam; sed supernaturalis gratiae beneficio, non autem virtute naturae suae, Nam erant integra & incorrupta in illo omnia; sed contenta naturae finibus, non supra naturam euagantia. i^^ant igitur principia in ipso communia si enim singularia fuissent , non_ fuissent principia , sed conclusiones & determinationes rationis ad veram iustamque scientiam pertinentis. Erant eadem in ipsoobscura: si enim fuissent clara & euidentia plan^, non iam principia fuissent soliim , aut etiam merito dicerentur; sed media quoque infuissent ei: Quae media proprie non ad intellectum, velut principiorum sedem perpetuam, sed ad rationem consensu omnium pertinent. signis

:

Erant denique eadem imperfecta, non perfectione vitiosa, aut imper(f. i394.)fectione naturae (nam imperfectionem naturae ex creatione obtinebat) sed imperfectione secundum quid (vt vocant) id est, comparate ad illam infinitam perfectionem Dei, rerumque diuinarum: ad quam perfectionem nuUa res creata potest vi naturae suae attingere, quam nulla per se comprehendere. Haec autem principia & quasi semina in aruo intellectus humani deposita, coU & augeri oportuit simiUter, naturae opera principiis accedente. Naturae vero operaria est ratio in liomine ad imaginem Dei condito cuius rationis cultura prouehi principia illa oportuit , a communitate ipsorum ad opera singularia, ab obscuritate in lucem, ab imperfectione in aliquam perfectionem secundiim naturahs facultatis modum: vt conficeretur ex principiorum semine & rationis ;

cultura in mente hominis scientia. Quid ergo? scientiane potuit rerum diuinarum in homine integro perfici his naturae velut instrumentis ? minime vero. Nam ratio ipsa non potuit non laborare ex obscuritate & imperfectione , cum materiam non aUunde quam ex principiis ad scientiam gignendam habuerit: quandoquidem in principiis (vt recentiores Philosophi loqui solent) omnia insunt virtute communiter, quae ratione & scientia hominum comprehenduntur singulariter. Ex quo id continuo sequitur, non potuisse , ne in natura quidem hominis integra ratiouem ad ampUus humanae ,

,

qUc\m superstruere posset principiis, & ex principiis ipsius. His positis, recte concludimus, etiam in ipsa natura hominis integra non potuisse Theologiam perfectam esse, secundum perfectionem naturae humanae simphciter; sed eam Theologiam gratia supernaturaU Dei fuisse perficiendam, vel potiiis perfectione ingressa in locum ipsius quasi abolendam; vt Theologia supernaturaU homo locupletatus permaneret, & supernaturaU virtute ad beatam iUam conditionem transmitteretur per gratiam, in cuius spem viuam regeniti sumus a Domino. i Pctr. 1:3. Neque est cur miretur quisquam, quod Theologiam naturalem abolendam fuisse supernaturaU dicimus. Nam ita nos docet Apostolus dicendum esse, quum de Theologia hac nostra & iUa futura in coeUs loquitur Ex parte eniin cognoscimus inquit , er' ex parte prophetainus : qtium autem venerit perfectio tunc quod ex parte est abolcuttur^ (s=c. I CorintJi. 13 g. lUa Bnsvaaywyri formae non modo alterius, verum etiam aUerius generis & perfectissimi , hanc formam Theologiae nostrae quasi absorptura est, & vindicatura in perfectionem iUius. Atque haec de conditione Theologiae naturaUs in natura hominis incorrupta satis de conditione iUius, ex quo vitiositate corrupta est natura videamus, Thcs. xviii. Fostquam vcro natura haec corrupta Juit.^illa quidem ipsaprincipiain singulis permanserunt^ commuma^ obscura^ atque imperfecta: sed in sese corruptissima^ inter se conturbatissuna^ t.inquam rudera naturae nostrae vitiositate nostra. Non est hic consiUj scientiae

fastigium

ascendere,

,

:

,

:

nostri

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen