Opuscula theologica selecta - pagina 465

EIRENICI PARS

&

dis

44I

I.

fulcra firmandis iis admoueri oporteret, & faces illustrandis. Nam quae ne per somnium quidem ipsis in mentem venerunt. iniuriam

surdis

ab-

liis

sibi fieri

clamitant. itaque clamores vltrd citr6que audiuntur, conuicia, contumeliae, maledicta, scripta etiam profunduntur his rebus omnibus instructissima, quibus animi qua iure qua (f. 716) sed nihil de penu charitatis, pauca de fonte veritatis ex iniuria obfirmantur ,

:

quo

de personis, mentibus, sermonibus, actionibus ipsorum traducimur. Imo (quod long^ grauissimum) si qui veritate victi cogitent sine ignominia transire ad veritatem, inuidemus Christo laudem, volumus vicisse, & tropaea illorum nobis, non Christo cupimus: quo obfirmantur miseri, ne per nos dicantur pudefieri. Quousque tandem, 6 fratres in Christo dilectissimi, quousque abutemur patientia Dei nos studiosissimd ad veritatem suam in charitate & humilitate reuocantis & ad vnitatem Ecclesiae suae.^ quousque perturbaiionibus animorum nostrorum sinemus nos, qua prudentes, qu^ imprudentes abripi? quousque dabimus operam vt alij aliis extorqueamus formam illam externam, quam Deus nobiscum gratiose & cum fratribus nostris communicat? lam j^lus satis aUena bona minuimus, mala ampUficauimus, & noua insuper accumulauimus, vt deijciamus quos ex mandato Dei opera nostra oportuit erigi. Quin potiiis agnoscimus testimonium lehouae apud hos & illos esse, in quos infesti ruimus? Quin videmus Israelem esse, quemcunque Deus informat in sui ilHus testimonij communicatione? Quin cernimus eodem aUos contendere atque nos facimus, ac de amplectendo lehouae testimonio retinend6que laborare? Quin animaduertimus illos, absque nobis esset qui importune inter nos obstrepimus ad celebrandum nomen Domini concurrere? sinamus potius iUos, per Deum immortalem, in sanctis his studiis occupari & bonum illorum studiura Christiana prudentia duce omni studio industridque adiuuemus: neque committamus, vt facto nostro a bonis institutis auocentur, atque ad mala inardescant, prout in contentionibus humanis plurimum euenit. Cur de circumstantiis rerum magnopere laboremus & Ecclesias imprudentia grauissima & si quas improbamus inter se committamus ? Cur etiam propter actiones varias reipsa improbandae sunt, perinde censores agamus in fratres nostros, ac si momento apud iUos tota Ecclesia concidisset? An ergo existimamus actiones hominum formam Ecclesiae esse? Effecta sunt & consequentia iUius; & quibus homines quidem possumus cognoscere singulos: sed si Ecclesiam iudicamus mox, ad eorum castra nos transfugere (quod absit) oporteret, qui nuUam Ecclesiam in hac vita iudicant existere. Cur etiam de personis & earum dignitate, ordine, auctoritate tuenda, ita contendimus, in praeiudicata

,

,

,

,

,

extra hunc aut iUum Ecclesiae modum non esset Ecclesia? Equidem non probo Ecclesias scindi: sed ne hoc quidem probo, vt qui scindunt inscientia infirmitate sua, ij scientia auctoritate tua ac potius tyrannide (quisquis es) ita rescindantur. Si enim Ecclesiam, in qua versor per Dei gratiam, iUi non agnouerint: at mihi tamen hoc tempore satis futurum est , si videro aUquam Christi Ecclesiam ab iUis agnosci: vt me, vt hanc aut iUam Ecclesiam agnoscant, non magnopere laborabo, modo agnoscant Christum: pro certo habens, si in Christo paulatim confirmentur, ampUiis cum fore vt confirmato mentis oculo me aUos viuere in Christo videant , coetu piorum coalescanc. Qudd si nitidissimum iUum Scripturae fontem suarum inuentionum & traditionum coeno coinquinant, vtrijm nos meUores veritatis iUius vindices putamus fore, quam Deus ipse sit? Conquiescamus igitur in voluntate iUius, neque anteuertamus opera misericordiae, aut iudicia eius nostris iudiciis: quos expectat, expectemus sequentes ipsum: quos vocat, si per nos vocare placuerit, vocemus in fide vt

ab

si

&

iUis

&

&

& &

aUos, ne interuertamus; sed gloriam ipsi tribuamus quod atque haud scio an commodiora instrumenta quam nos simus, ad dignetur adhibere. Ipsius est praestare omnia: nostrum verd ad perpauca & tenuissima 56

spiritu lenitatis: si per

aUa,

optis

&

suum

&

plura,

.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen