Geheugen van de VU cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van Geheugen van de VU te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van Geheugen van de VU.

Bekijk het origineel

Opuscula theologica selecta - pagina 472

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

Opuscula theologica selecta - pagina 472

3 minuten leestijd

EIRENICI PARS

448

I.

O

vero beatos illos, qui hac praesentia Domini apud suos versantis in animis suis confirmati ordinem illum diuinum agnoscunt; tum Ecclesiasticum , quo docentur in fide ac obsequio sancto continentur pij ; tum ver6 Ciuilem, quo diuina iura, intercedente atque adiuuante ad studium diuini ordinis excitantur Nam profecto, vt

&

!

Deus vnus est, ita vnus ordo quem instituit Deus: si non (f. 722) vnus, ne ordo quidem est: Nam eo ipso quod ordo est, vnitas eius statuitur. Quod si ordo vnus est, quomodo vnum esse omnes inter nos ordine, & pugnantes item animis inter nos throni ordinis a Deo possimus ? Atque vnum ordine diuinitus imperato sumus :

&

ordo Christi, quem nemo in republica humanus ordo, cui nemo obsistit sine sine impietate oppugnare potest atroce in naturam ipsam contumelia. In Ecclesia , ius ab ordine diuino cognoscimus, ius constantissimum ab aeterna illa ratione proficiscens, & immutabile: In repubUca, instituti

in Ecclesia,

in

repubUca

in Ecclesia, diuinus

;

:

,

habemus adiumentum, & potestates administras propter hunc ipsum Atque haec omnia in sede quadam firma & immota, id est, vnde administros suos iubet ordini pubUco & in Ecclesia, sunt a Deo constituta singulis membris ad hunc ordinem pertinentibus in sua quemque vocatione consulere, & omnes sanctificat praesentia sua. iuris illius

finem

k

diuini

Deo

datas.

:

Absit

nobis,

a

igitur

si

Christiani

humanae diligimus, quoddam verae pacis

sumus,

&

ordinem Ecclesiae

si

Deo

reipublicae

&

naturae ordine imperatum, & tranquilHtatis domiciUum appetimus: absit, colimus; si stabile quem Deus in vt discidiis & contentionibus ordinem illum sanctissimum conturbemus Ecclesia sua obsignauit, & quo obsignat Ecclesiam suam. Absit , vt diuisi & diuulsi artibus violentiaque Satanae maUmus esse, qu^m in Deo vnitatis & pacis, & in cathoUca Ecclesia eius, vnitate spiritus, & vnitate ordinis contineri. Quod si non omnes idem sentimus per omnia, absit, vt continuo statuamus nos vnum ampUus non esse, qui rebus tam multis & principaUbus vnum sumus. Qui vnum Deum habemus patrem, a quo omnia, vnum Christum, in quo omnia, & vnum Spiritum, per quem omnia vnum corpus in vnitate Spiritus, vnam fidem in praecipuis his capitibus, quamuis secundiim plus & minus (vt loquuntur vulgo) differentem, an propterek nos vnum esse negabimus, & dissidia inter nos faciemus, quia vnum per

omnisque

societatis

si

ius a

,

non sumus ? Quid ? n6nne in vno «& eodem homine videmus volunrepugnantem, quae tamen vna est? voluntas naturaUs appetet quod refugiet intelUgens sensus voluntatem hominis contra inteUectus iudicium excitabit volet aegrotus vna voluntate sanitatem & rem aduersam sanitati, hoc sensus, iUud naturae facultate volet pius saepenumer6 quod non vult Dominus, & tamen reUgio simul ipsi futura est veUe quod non vult Dominus quemadmodum simUitudine fiUj omnia

sententiis

tatem

sibi ipsi

,

:

:

vitam petentis prorogari patri contra quam vuUDeus, Augustinus olim deraonstrabat. an propterea duo homines fiunt, aut seipsum homo lacerat & manus affert violentas sibi? Quod in vno homine fit, miratis fieri in tanto corpore? & quod in vno corpore fers, humano tamen; non feres in corpore Christi diuinitus adunato ? nec eo ipso ciim in perfecto quo inchoata est corporis iUius coagmentatio tempore feres homuncionis corpore, id est, ad perfectam staturam vel constitutionem suam euecto feras? Deus meUora. Contendamus potius omnes vno animo, vt quamuis diuersum vnum in communi simus Erigamus oculos ad sentientes in rebus particularibus contemplationem throni iUius gratiae in caelo positi, vbi non soliim dissentientes, sed (quod grauius est) inimicantes Deo sunt reconciUati Deo per sanguinem CUristi. Si me offendit aUer in re humana dissentiens, condonare iubeor auctoritate Domini si errat, non me offendit sed Dominum qui autem !l me dissentit in causa fidei suum. Dominus autem condonatj ego non condonem? Deinde si errat non reuelauit ,

,

,

:

,

,

Dominus

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van zondag 1 januari 1882

Abraham Kuyper Collection | 521 Pagina's

Opuscula theologica selecta - pagina 472

Bekijk de hele uitgave van zondag 1 januari 1882

Abraham Kuyper Collection | 521 Pagina's