Opuscula theologica selecta - pagina 342

THKSESTHEOLOGICAE.

320

&

eos homines, qui negant, esse avTox^jaxQlxovs esse: testimoniis, certa malitia. non dubitent oblatrare.

,

cum &

diuinis,

& naturalibus

DE DEO ET ESSENTIA EIUS, THESES THEOLOGIC^. THES Devs

est

Ens

summum

I

S

I.

vel tins^oia-i.o»', simplicissimum, perfectissimum,

optimum

infinitum, immtitabile, aeternum, essentia vnicum, personis trinum, Pater, Filius, Spiritus sanctus, principium omnis boni. 2.

Haec non nemo

prehendere

definitio

Dei

est

(nam infinitum

potest) sed qualiscunque pro

&

modo

&

axaxaXTjmov definire aut comab ipso factae, &

reuelationis

captus nostri, descriptio. In hac descriptione duo obseruanda sunt, modus & partes seu loci illius. 3. Modus in hac descriptione est duplex: nam secundum essentiam magis consi4. deramus quomodo non sit, quam quomodo sit, quia non aliter possumus secundum affectiones vero consideramus quomodo sit, & se ostendat esse (f. 1778). Prior modus, dqasias vel dvatQsastog: posterior d^saeujs appellatur. 5. 6. Tres itaq. sunt hac descriptione loci: primus, essentiae secundus , relatiouis internae vei distinctionis personarum in vnitate essentiae: tertius denique relationis externae, vel operationum in rebus creatis omnibus. Secundum essentiam praedicationes de Deo fiunt eiusmcdi, quae e categoriis 7. vel praedicamentis absolutum quid significantibus ipsum eximant: quia nulla ratione aut modo in ahquo praedicamentorum genere Deus concludi potest. 8. pracdicamento Substantiae Logico eximitur, quum Ens summum & vnsqoo avov appellatur. Entis enim appellatio excedit oninium praedicamentorum ordinem, vt natura Dei naturas omneis omnium rerum omnino superat. Ens autem potius quam essentiam appellamus, etsi re in Deo vtrumque idem 9. est & ipse Deus, quia ratione quadam alterum ab altero discemimus, & vero ad commoditatem docendi mysterio sanctae Trinitatis discerni necesse est. 10. Nam entis appellatione Deum secundiim essentiam & secundum personas in essentia constantes designamus essentiae vero x6 elvai, ano too {(ptgdvai, distinguimus esse, subsistere: vt suo loco dicturi sumus. 11. Hoc autem Ens per esseutiam suam est, cetera per conimunicationem a principio suo: quapropter recte Ens per se, proprie, & solum dicitur: & xat' s^ox^v Ens prae aliis omnibus quae sunt appellatur. 12. Itaque ens summum vel vnsQoifnov discretionis ergo secundiim Patres orthodoxos esse statuimus, vt quod entia omnia superet, non dico accidentia quae insunt substantiis, sed & substantias quaecunque sunt Physicas & Metaphysicas & si quid aliud est quod in hoc argumento adduci possit. Quapropter etiam augustissimo nomine lehoua apud Hebraeos dictum est: 13. quod nomen propter rationem etymi veteres essentiae nomen esse docuerunt, proprium Deitatis, & cum altero ente vllo incommunicabile. Ad summam illam & adorandam Deitatem, praedicamentum, quod vocant, 14. qualitatis nihil attinere dicimus, quum Deum esse affirmamus simpUcissimum, perfectissmium, & optimum per suam estentiam, adeOque summum bonum. :

m

:

A

:

&

,

15.

Sim-

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen