Opuscula theologica selecta - pagina 102

DEVERATHEOLOGIA.

82

causa, Ecclesiam vniuersalem consideret absolute, aut eam cum mundo reliquo comparet, aut si quis totam veritatem diuinam nostra hac Theologia expressam seorsim in se veHt expendere, vel cum veritate naturae nostrae ad sui institutionem & ampHficationem diuinae gratiae committere. Rursum vero eius ipsius rei, cuius in sohdum consideratur veritas, partes eodem modo nobis exponuntur, & expositae a nobis explorantur, tanquam si vnaquaeque totius pars totum ahquod per se constitueret: quemadmodum si quis Ecclesiam Corinthiorum aut Phihppensium , aut aham quamhbet in particulari (vt loquuntur) considerandam susciperet. Cum autem partium, quae considerantur intellectu nostro, comparatio fiat exploreturque a nobis inter se secundum rationem totius vnici, aut etiam diuersorum, propterea harum quoque rerum inter se comparandarum veritas iustaque ratio Theologia eadem ostenditur, ne quis a veritate diuina, quae sola salutaris est ac certa veritas, aberrare possit. quemadmoduni si quis, verbi gratia, beneficium creationis cum prouidentia in natura rerum aut beneficia naturaha cum iDeneficiis a gratia profisciscentibus comparet, ad inuesti-, gandam & assequendam magis magisque veritatem. Huius autem veritatis diuinitus expressae in Theologia nostra, certa quaedam attributa sunt, quae proprie in ipsa obsignauit Deus, vt eam a consortio reliquae veritatis, quae in natura rerum obseruatur, potentissime vindicaret. Etsi vero istius generis quam plurima adferri possunt, ex eis tamen ^ praecipua quaedam & summa capita vna aut altera Thesi complexi sumus, ex quibus piae & prudentes animae aha id genus, si qua sunt, ex Dei doctrina perfacil^ assequentur. Sic enim statuimus paucis, Thes. xxvi. Haec Vej-itas sancta.^ iiista.^ atqve pcrfecta cst., quijjpe quae 7iihil profaui^ iuiusti.^ imperfecti docet.^ nihilque sancti^ iusti.^ ferfecti non docet., vt ad sanctinwniuni in nobis., iustitiain erga ovines.^ er' perfectioneni fer oninia quajn perfectissinic diriganiur. His paucis verbis essentiales ahquot proprietates diuinae veritatis visum est exponere antequam de virtutibus eiusdem veritatis exinde consequentibus diceremus, quod Thesi proxime sequente facturi sumus. tria igitur attributa sunt, quae de veritate hac a nobis praedicantur nimirum quod sancta.^ iusta.^ atque perfecta faX. Etenim sirectam ahcuius doctrinae constitutionem recte placebit explorare, omnino tria haec oportet obseruari : Vnum , vt in se bona sit Alterum , vt erga ahos Tertium , vt per omnia sit bona. Nam si quid horum desiderabitur in doctrina vha, non potest merilo recta :

:

:

pronunciari iUius constitutio. Ad haec igitur officia respicientes, totidem attributa veritati diuinae arrogauimus, quum eam sanctam in sese, iustam erga omnes, & perfectam esse per omnia diceremus. Etenim quid sanctum , iustvm , & perfectum in rebus humanis aut creatis vhis affirmari posset, obsecro, prae iha veritate, quae ^ Deo,& secundum Deum est? nam siue archetypam veritatem spectes, fons est perennis sanctimoniae, perfectionisque siue communicatam iham a Deo veritatem & humano generi expositam , sanctissimum est , iustissimum , & perfeciissimum (vt cum artificibus loquar) castehum fontis ilhus, siue conceptaculum & caput aquae salutaris, vnde hauriamus omnes sanctimoniae , iustitiae, perfectionisque doctrinam certissimam, cui nos rehgiose conformemus, exspectantes praemium fidei nostrae, id est, sahitem animarum nostrarum. i Petr. i. 9. Horum vero attributorum , quae iure meritissimo veritati diuinae tribuimus, modus a nobis duph'citer ostenditur, & comprehenditur nemp6 substantia , & effectu veritatis ilhus. Ad substantiam diuinae veritatis secundum haec attributa inter (f. 1407) homines demonstrandam duo sunt opus: Vnum quicquid his attributis aduersatur, pland remoueri: Aherum, quicquid de ratione horum est attributorum, id de veritate diuina plane confirmari. Prius his \erbis expressimus, ^//////«z;(?r//rt'/^ nihil prophani.^ iniusti.^ &= impcrfecti doceri: posterius ihis, nihil sancti iusti per-fccti., quod quidem sit ^ilinKxov Knl (irff^rjTov , id est, quoddocen, disci, atque sciripossit, ea :

non

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen