Laatste woord tot de conscientie van de leden der synode door de vervolgde leden van den kerkeraad van Amsterdam. - pagina 21

»7

keiijk ter

een

dood

veroordeelen

te

waarin

„rechtsdwaling",

uit

geen anderen

om

hoofde dan

van coryphaeën onder de vader-

tal

landsche rechtsgeleerden verklaren met hen te verkeeren, een buitensporigheid zou wezen, die nooit hun

van

zin

voor gerechtigheid ten uwen

De weg om boom van het

strafrecht verspert dien.

U

Maar

U

Ge dus

staande dat Ge,

in

we ook

gaan

in zult slaan.

Kiesch-

als

verder en houden

op uw eigen standpunt,

zelfs

Te

vertrouwbare gidsen.

elk geval niet.

in

de tweede plaats

ons ook niet moogt

en dat desalniettemin het kerkelijk doodvonnis over

veroordeelen,

ons

zou krenken.

U dus open. Geen slagUw eigen rechtsusantiën en

maant dat Ge dien

op dien weg aan

bcliocjt

clan

den roep

op dien weg het spoor. Rn kundige rechtsgeleer-

den boden zich veroordeelen

laste

alleen

niet te veroordeelen staat

kerkelijke jurisprudentie

heid teekende

maar

eer

spreken, proeve leveren zou van een even roekeloos als

uit te

onverantwoordelijk bestaan. Dit toch

is

klaar als de dag

Door het vonnis van deSytiodus contracta

:

de eenheid onzer kerken onherroepelijk.

te bevestigen, verscheurt Gij

Het believe U ons hierbij wel te verstaan. Immers ons beweren is niet, dat saam kan blijven leven wat nu nog samenwoont. Reeds uit wat we U zoo straks beleden, blijkt het tegendeel.

ook het lam

En zoomin

op den weg kunnen wandelen,

wolf saam

de

en

water en vuur elkaar verdragen of

evenmin

zal

het mogelijk blijken,

belijders

en

als

te

duurzaam

in

dezelfde

Kerk

als

van het aloude Christengeloove saam

bestrijders

bidden tot den Heere onzen God. Uiteengaan,

dus van harte

moet men vroeg of

toe,

laat,

dit stemmen we we voegen er bij, hoe

eer hoe beter, toch.

Maar, en

gebonden,

schaduw door

dit

U

zij

met

wxteewgaan en

licht.

losweeking

en

Gaat,

uiteen,

al

den ernst van het woord op de

uiteengesekeurd worden

wat dan

hoogstens blijft

ziele

verschillen

als

nog saimge/i/md

zat,

door de levensvezelen zelvcn 2

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen