Het dreigend conflict. - pagina 58
56 ook
maar met één enkel woord den Kcrkeraad omtrent hunne bedoe-
ling te willen gerust stellen. En alzoo bleef er voor den Kerkeraad, bij de thans aan zekerheid grenzende waarschijnlijkheid, dat het attest gevraagd wierd voor eene
elke Christelijke Kerk altoos vloekwaardige loochening van den Middelaar, geen andere uitweg over, dan om aan adressanten te verklaren, dat hij de gevraagde medewerking niet Icon noch mocht verleenen. (Deze beslissing werd te hunner kennisse gebracht in een schrijven van 4 April 1885, hiervoren reeds afgedrukt op pag. 32). Sinds had de Kerkeraad niets meer van deze zaak vernomen tot op den dag dat hem nu onlangs het vonnis van het Provinciaal Kerk-
in
bestuur van Noord-Holland gewiercl. Er was geen nader bescheid noch van de aanvragers noch van hunne ouders ingekomen. Het Classikaal Bestuur had niets van zich doen hooren. En ook van het Provinciaal Kerkbestuur was geen enkele mededeeling of aanvrage om inlichting ontvangen. De Kerkeraad had aan de jongelieden gemeld: „Is het u te doen om den Heere Jezus Christus te belijden, dan help ik u gaarne, maar bedoelt ge verwerping van den Middelaar, zoo zou ik moeten weigegeren !" en nu hij dienovereenkomstig gehandeld had, ontving hij op eenmaal, zonder op eenige wijze verder in de zaak gekend te zijn, een Jast, nog wel bij beslissing in tweede appel opgelegd: //Reik terstond, reik onvoorwaardelijk aan deze jongelieden, wat ze ook belijden !" of niet belijden willen, het gevraagde attest uit En dit nu mag, dit kan de Kerkeraad niet, overmits deze last, dit vonnis, deze beslissing van het Provinciaal Kerkbestuur in strijd is
—
met
Gods
Woord, en
cds
zoodanig
nietig.
In onze Gereformeerde Kerken mag niet anders gesproken. Immers daarin juist onderscheidt zich het gezuiverde Kerkbestuur
van
het
Pauselijke,
//dat
de
valsche kerk zich en haren ordinantiën
dan den Woorde Gods en zich aan het juk van Christus niet wil onderwerpen'' (Conf. art. XXIX). Ook Rome erkent wel evengoed als elke Christelijke Kerk, dat allereerst Gods Woord in de Kerken als wet moet gelden; maar stelt niettemin, dat leden en lagere collegiën tot onderwerping aan menschelijke uitspraken en menschelijke ordinantiën gehouden zijn, ook al druischen deze voor het eigen besef lijnrecht tegen de uitspraak van
macht
en
Gods Woord
in.
meer
En het
autoriteit
toeschrijft
standpunt kan Rome innemen, overmits zij beweert aan van haar Kerkbestuur in Paus en Concilie een macht te die op onfeilbare wijze de bedoeling der Heilige Schrift kan
dit
hoofd
bezitten,
vertolken.
het terrein der Protestantsche, en met name der Gereformeerde kunnen we dit daarentegen niet, overmits het leerstuk van de Onfeilbaarheid van 's Pausen uitspraak e cathera door elk Protestant als onwaarachtig afgekeurd en als ergerlijke dwaling bestreden wordt,
Op
Kerken
Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt
voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen,
vragen, informatie: contact.
Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing.
Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this
database. Terms of use.
Bekijk de hele uitgave van vrijdag 1 januari 1886
Abraham Kuyper Collection | 88 Pagina's
![Het dreigend conflict. - pagina 58](https://geheugenvandevu.digibron.nl/images/generated/abraham-kuyper-collection/het-dreigend-conflict/1886/01/01/1-thumbnail.jpg)
Bekijk de hele uitgave van vrijdag 1 januari 1886
Abraham Kuyper Collection | 88 Pagina's