Het dreigend conflict. - pagina 20

18 daarin

volgen,

meent

u

als wij

levenden zij

de

een

—

;

zij het geweten niet raken. Maar als gij mogen aanmatigen, dat gij niet hebt, zoomin zij staat, den gij de Kerk van het fundament, waarop meent te mogen overbrengen op een bodem, waarop

voor recht

als

Christus,

zoover te

niet te huis behoort, de subjectieve willekeur, en dat wel, terwijl bijna geheele Kerk u vooruit gewaarschuwd heeft door middel van hare

vergaderingen, dan noemen tegenover dat verraad en die revolutie

Classicale

wij dat verraad en revolutie, en is

niet-meêdoen trouw!

niettegenstaande dit energiek en beslist verzet heeft de fameuze artikel toch doorgedreven. liet is wet geworden. Ja, dat niet alleen, maar het is in 1880 zelfs nog met de bepaling verscherpt: Elk predikant heeft het recht zijn eigen aannemelingen Ie nog verergerd door de toepassing. van het »geest en bevestigen. En die in de hoofdzaak"' ook op de reeds zoo naamloos vage belijdenis

En

Synode

toch

dit

,

bekende bevestigingsvragen wierd afgevergd. Immers er werd toen bepaald: Elk predikant heeft het recht, zijne eigene aannemelingen te bevestigen. Ue bevestiging van lidmaten heeft plaats in eene daarvoor bepaalde godsdienstoefening, bij welke hun althans wat betreft den geest en de hoofdzaal:

van

kende vragen

de ter

daarin

vervatte belijdenis,

verklaring en belofte, de

be-

beantwoording worden voorgesteld.

Zoo stond nu de positie sinds 1880. De Synode dreef het artikel door, maar de Kerkeraden, en met

name de Ouderlingen weigerden Zij

mochten

het uit te voeren.

niet.

En sinds dien tijd is er dan ook door orthodoxe Kerkeraden, met name bij orthodoxe leeraren, niet aangenomen volgens bet Synodale Wetsartikel,

maar op een wijze

hiermede

die

§

lijnrecht

streed.

7.

DE ONMOGELIJKE POSITIE DER OUDERLINGEN. Hiermee echter was men er nog niet. Want, men begrijpt, dit verzet liep wel goed, zoolang de orthodoxe Kerkeraad met orthodoxe leeraren te doen had, maar stuitte, zoodra er moest aangenomen bij een modern leeraar. Deze namelijk stond er op, dat de aanneming zou plaats hebben naar hel vigeerend reglement, en weigerde de Ouderlingen toe te laten op een voet van saam werking die hiermee streed. Zoo zond b. v. Dr. J. P. Stricker onder dagleekening van 1G Maart 188o aan den Ouderling 'm zijn wijk, Dr. F. L. Rutgers, dit korte schrijven:

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen