Political speeches by Abraham Kuyper and others - pagina 255

31

klinken in de ooren van godsdienstige menschen, die over staat kunde weinig nadenken, voor den ernstigen Protestant die zich rekenschap geeft van de beteekenis van elk woord, kan zij inderdaad geen zin hebben. Van een volledige onderwerping van den Staat aan God kan voor hem geen sprake zijn, niet eerst sedert de Fransche Revolutie maar sedert de kerkhervorming der zestiende eeuw. Het protestantsch beginsel, dat

liefelijk

;

geen aardsch gezag het recht heeft aan het menschelijk geweten datgene op te leggen, wat het niet na eigen onderzoek kan aannemen, sluit elke onderwerping uit aan een gezag, dat zich voordoet als vertegenwoordiger van Gods wil op aarde. De Protestant wil niet onderworpen worden aan

God door middel van de Overheid, die hem regeert; hij kent geen andere onderwerping aan God, dan die het eigen geweten hem gebiedt. Een onderwerping van den Staat aan (jod heeft voor hem óf de beteekenis, dat de Staat tusschen hem en zijn geweten zal staan, óf in het geheel geene beteekenis.

zeggende

Mag ik

Zij is

leus,

O"

U

nu

ik

óf het oude Roomsch-Katholieke beginsel, óf eene niets-

maken, waarom het gehoor, dat

allereerst duidelijk

op de Deputatenvergadering toesprak, ten deze op minder moe lelijk-

heid stuitte dan een

lid

der

6^zVz'.y-redactie

Verreweg het grootste deel Standaard,

en vond

»Dit nu :

~),

doet een andere, niet

zijn,

die

Drie antwoorden

Vooreerst der Kerk! Rome heeft

?

gehoor namelijk

leest

de

dat blad, dat tien

deze korte uiteenzetting van dit geding:

op welke wijze de Overheid

beginselen

dit

nummer van

reeds in een

jaren geleden verscheen

lijk

van

minder gewichtige vraag rijxen, nameweten komen, welke die eeuwige

zal te

Gods Woord ons

voorlegt.

op die vraag denkbaar.

zijn

kan men zeggen

en, gelijk

men

:

Dat aan

weet, gaf

te

Rome

w

dit

ij zen, is de taak antwoord metterdaad.

nooit ontkend, dat aan de Overheid in eigen sfeer zekere

zelfstandigheid van oordeel toekwam;

eeuwige beginselen sprake was, zich

maar zoo dikwijls er van de eerste, ook ten aanzien van de Over-

steeds,

heid, het recht van beslissing voorbehouden.

Let wel, voorbehouden niet slechts in den aannemelijken zin, dat ze haar aanbeval en aandrong, maar zich gereserveerd als uitoefening van een haar toekomend gezag dat, wel feitelijk opzij kon gezet, maar,

beslissing

naar geestelijk recht, nooit straffeloos kon geschonden.

Denk aan Syllabus en Encycliek! Tegen deze oplossing der quaestie nu ')

Gids iSSg,

p.

558.

^)

plaatsten wij ons lijnrecht o\er.

StafiJaard van lO Mei 187S.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen