Gomer voor den sabbath - pagina 52

»EEN STOFJE AAN DE WEEGSCHAAL."

10

en druppelen als

hij

En dan komt

is.

juist

En

een

stofje,

wie zou dat vreezen

in dat nietige

van het

!

stofje het

zoet der zaligheid.

Hoog zijn vermoeit en mat af, maar wie stil en nederig kan wezen, rust met ongekende zaligheid in dat innerlijke van zijn wezen. Hij heeft niets op te houden. Geen valschen schijn te maken. Hij wandelt in zijn eenvoudigheid.

En als dan in dat nietig »stofje aan de weegschaal" genade gaat werken, en in dien druppel aan den emmer zich de glans van het licht gaat spiegelen, o, dan wordt het in de ziel heilige verrukking en zalige aanbidding. Op mij, nietig creatuur, onbeduidend schepseltje, op mij, die op de weegschaal als een stofje neerzweef en als een druppel aan den emmer gespet hang, op mij zag eeuwige Genade neer, naar mij heeft die heerlijke Majesteit van het Eeuwige Wezen Goddelijk mededoogen uitgestraald. Mij roept Hij met den naam van »kind van God". Op mijn lippen wil Hij het Abba^ lieve Vader f doen fluisteren. Voor mij verordineerde Hij een eeuwige bestemming onder de gezaligden in het eeuwige licht! zuster, dan begint de mond van o. Mijn broeder, mijn lof en liefde over te vloeien. Dan wordt het al aanbidding. Dan

smelt heel

uw

ziel in zalige

verrukking,

Ja^ wie zou dan al den lof des Heeren uitspreken!

Wie

naar waarde eenigszins verhalen, wat Hij u, nietig stofje aan de weegschaal, u, drupje aan den emmer, naar zijn srenzenlooze ontferming aan uw ziel gedaan heeft!

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen