Gomer voor den sabbath - pagina 57

:

»MIJNE ZIEL

IS

VOOR U ALS EEN DORSTIG LAND!"

15

water in u brengen en anders drinkt ge uit dien levenden stroom nooit éen enkelen drop. Het is, dat ge nog te hoog van uz elven denkt. Denkt Dorsten kan ik zelf nog wel. En daarom blijft én de echte dorst én de toevloeiing der wateren bij u uit. Och, dat ge ook dien valschen dorst, dien nagemaakten dorst niet langer voor het echte dorsten

Heere voor is,

U

maar

!

ik breide mijn

als

handen naar

U

woudt aanzien! uit

;

mijn

ziele ligt

een dorstig land, dat wel zeer dorre en verdord

zijn eigen dorst

nog

niet doorgrondt!

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen