Niet de Vrijheidsboom maar het kruis - pagina 8

èn

zonen,

den

der Communards, de afgrijslijke tooneelen uit Robes-

dagen

pierres

èn in 1848 èn voor nog pas achttien jaren in

1830

in

opstand

op

schaal herleven deed, maakt thans

kleiner

om

het

nageslacht

van

van wat

en na 1789 bestaan wierd, met de dartelheid der onna-

in

denkenden,

op

Jacobijn zich op,

Men

luidruchtige wijze te vieren.

vreugdevuren; geest

en

Girondijn

ontsteekt

wat het oog verblindt en met lauwe

al

wordt

benevelt,

de gedachtenis

saamgebracht,

er

om

de genot- en pracht-

karavaan van Europa's en Amerika's reizende nomaden

lievende

men

vergasten, des daags op wat

tiaansche festijnen.

Maar

vergis ik mij,

of,

Mirabeau nog

als

graf kon opstaan of Rousseau

kon

beluisteren, zou er niet eer een bittere kreet

gonzen en suizen der

dit

van

teleurstelling

Of

zijn revolutionair

Europa

juist Frankrijk thans het

jammer-

schouwsjjel oplevert van innerlijke verscheurdheid, van nationale

om

onmacht

zich uit zijn smadelijke ingezonkenheid op te heffen?

jubelend

zou

Diderots,

eenig

nabuur, en van volstrekte zedelijke

den

tegenover

zelfvernedering

Het

systema belacht?

het niet Goddelijke critiek op wat in 1789 bedreven wierd,

is

dat onder alle staten van lijkst

waar-

Europa Frankrijks machteloosheid en het onpro-

schier heel

van

uit

ijdelheid

aan hun borst ontglippen over het onheilspellend gestarnte,

fijtelijke

te

en des nachts op Vene-

uitstalt,

zijn

onder

er de

weelde den

Frankrijk,

zoo

profeteerden

volk

den

weg

alle

tot

eens

de

Voltaires

en

ongekenden voorspoed, het

heel ons werelddeel den toegang tot een paradijs van

Parijs

menschelijk geluk ontsluiten.

Parijs zou

„de stad op den berg"

zijn,

het evangelie der Revolutie als ,het licht op den kandelaar" schitteren,

en dat er eerst zoo geguillotineerd moest en gemoord, wat was het

dan

anders

het

die

En

zaligheid,

nu,

is

dat in de

en

van

de noodzakelijke barensweeën,

Frankrijk

toppunt

van

een

glorie

haar

zou

die verliep,

geboren

geluksstaat

ooit profetie bitterder gelogenstraft?

eeuw

geteisterd

Of

worden,

benijden deed? is

er een land,

wreeder door innerlijke onrust geschokt

wierd, en meer dan Frankrijk de belichaming scheen

politieke

doorliep

voor het

volk

alle

van

straks dan ook voor Frankrijk een ideaal van aard-

maar waaruit sche

doorworstelen

en ze

zijn vrijheid, in

zelfverdwazing ?

om

Frankrijk,

dat

alle

staatsvorm.en

het snelst versleet. Frankrijk, dat in Caesarisme

Wilsonisme

zijn

parlementaire eere te grabbel wierp;

het constitutioneele staatsrecht door zijn eindeloos wisselende ministeriën

tot

een belaching maakte; nu, als in 1852, gereed staat zich

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen