Geheugen van de VU cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van Geheugen van de VU te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van Geheugen van de VU.

Bekijk het origineel

Gomer voor den sabbath - pagina 54

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

Gomer voor den sabbath - pagina 54

2 minuten leestijd

»MIJNE ZIEL

12

IS

VOOK U ALS EEN DORSTIG LAND !"

leeft die mensch in liet leven van dien akker voor dien akker, wat die akker zelf niet voelen kan; sj)reekt zoo uit, dat het land dorst, al weet het zelf van dorsten niets af; en straks bidt nu die mensch, zoo hij

neder. in;

Zoo

voelt

Avél bidt,

En

als

om wegneming van

dan

die plage

ook voor dien akker.

eindelijk de regen nederdrujopelt en de dorstige

akker wordt mildelijk verzadigd, dan dankt Gods kind ook voor dien akker, dat de Heere er de plage van wegnam. In Israël, lees het maar bij Joel (1 9 v.v.), treurt de priester, als het land treurt, met en voor dat land. En alsde redding gekomen is, juicht met den juichenden priester :

alle boom Héeren.

des

velds

voor

het

aangezicht

des

Heeren

Hierin nu is het beeld van den zondaar. dat land dor en verwoest ligt, maar het niet weet, dat hei dorst, en dies om water van den hemel niet roepen kan, evenzoo is het met uw ziel van nature. Ook uw arme ziel ligt verschroeid en verdord. De bodem van uw gemoed is verhard en verstijfd. Er spruit niets uit op. Het ligt al met den valen tint des doods overtogen. IJl moge hier of ginds een enkel sprietje door de kluit dringen, maar dor en geel en verzengd toont het zijn machteloosheid. Als een dorstig land ligt uw ziele in u. o. Als de wateren maar nederstroomden, en het akkerveld uwer ziel de malsche dauwdruppen opving, hoe zou alles ruischen van vreugde en frischheid en weelde! Maar het was dor en het blijft dor, en wat nog het bangste is, hoewel geheel verdord, kent ge uw eigen dorheid niet en kunt ge niet zeggen: »Heere ik dorst!" Dorst hebt ge niet! Maar denk nu aan wat straks van het »dorstig land" gezegd is. Ook het land^ hoe dor en verzengd en verschroeid ook, heeft van zijn dorheid geen kennisse. Maar de landman, die langs dien dorren akker heenwandelt, die Zooals

!

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van dinsdag 1 januari 1889

Abraham Kuyper Collection | 310 Pagina's

Gomer voor den sabbath - pagina 54

Bekijk de hele uitgave van dinsdag 1 januari 1889

Abraham Kuyper Collection | 310 Pagina's