Gomer voor den sabbath - pagina 53

DERDE ZONDAG.

»MIJNE ZIEL IS VOOR U ALS EEN DORSTIG LAND

!"

Ik breide mijne haudeu uit tot U; mijne U als een dorstig land.

ziel is voor

Ps. 143

Een is

het

:

6.

dorstig land iceet niet, dat het dorst heeft. Eigenlijk

dan ook

niet dorstig.

Het

heeft

geen dorst.

Wel

heeft het gebrek aan water, aan vocht, aan levenssap. Ook kan het alleen door water, dat er op gesproeid wordt, weer

groen gras doen uitspruiten. Maar zelf heeft het hier geen kennis van. Het heeft geen bewustzijn. Een akker is dood en kent zijn eigen plage niet. Toch spreekt de Heilige Schrift gedurig van een »dorstig land"; niet enkel overdrachtelijk om op onze ziel te doelen, maar ook in eigenlijken zin, als ze spreekt van het veld,

van een stuk land, van den akker. Dit komt daarvandaan, dat de Heilige Schrift de natuur Die natuur is er om den nooit van den mensch afscheidt. mensch als Adam valt, gaat de vloek ook over de natuur ;

verwachtende de openbaring Gods; en eerst als de kinderen van de heerlijkheid der heerlijkheid eens voor Gods kinderen ingaat, komt ook die natuur weer van onder haar plage uit. Dat er een akker ligt te verdorren uit gebrek aan vocht, alzoo om de zonde; en de mensch, die zijn zonde beis uit;

kent,

het

al

ziet

schepsel

zucht,

nu op dien akker

als

om zynenhvü

lijdende

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen