Gomer voor den Sabbath - pagina 206

„ZEND UW SIKKEL EN MAAI.

202

En toch, dat was slechts schijn. Zie maar, eindelijk speurt het kennersoog van den landman, dat het graan nu in de airen geheel gerijpt is. En hij neemt den wind en het getijde waar, of er op droogte in den dampkring te rekenen valt. En is dat gunstig oogenblik gekomen dan gaat het bevel uit ,

mond

En morgen

als nauw de zon is opgegaan, is dat ten doode gedoemd. Dat goudgeel graan heeft voor het laatst in den zonneglans geblonken. Zie, daar daalt de sikkel neer, door vlugge, rappe hand tegen de buigende halmen ingeslagen, en niet lang meer, of al het prachtige halmenveld ligt bij handvollen op den bodem neergeworpen; wordt straks tot schooven opgezet; en als weer de landman zijn dienstknechten en dienstmaagden beveelt, rijdt kar en wagen den akker op, en al het gemaaide koren wordt van den akker naar den dorschvloer weggedragen; tot de wees en de arme komt, om zijn nalezing te houden. En dan blijft er straks niets meer over dan die leege, zwarte, kale akker, tot in zijn stoppelen omgeploegd. Zoo veelzeggend zoo veelbeduidend. Eerst weken-, maandenlang dat stille, kalme, bijna onmerkbare rijzen en rijpen. En dan opeens die dag des oogstes. Die sikkel, die in de halmen slaat. En weg is alles, wat er stond.

zijn

aan

knechten halmenveld

zijn

uit.

,

,

dat

In

zaaien

en

rijzen,

dat

en maaien nu spreekt een

rijpen

stemme Gods. Zijn heilige Schriftuur wijst er telkens op. Ook wel in het beeld van de rijpende en blauwende trossen aan den wingerd tot de wijngaardenier de sappige druiven afsnijdt. Maar onder welk beeld ook altoos keert diezelfde gedachte weer, eerst dat langzame stille worden en gedijen, en dan plotseling die breuke die voleinding dat maaien of dat afsnijden. Alles aanloopend op een einddoel tot dat einddoel bereikt is, en dan opeens dat ingrijpen van de hand des maaiers; ,

,

,

,

des tijds; die ure, dat het uit is met wat achter was nieuws zijn aanvang neemt en straks begint. Want als nu de sikkel in de halmen is geslagen, en alle schoof op den dorschvloer is saamgebracht, dan is het wel uit met dat eerste proces, maar begint even beslist terstond een tweede proces. Dan wordt die halm gedorscht en uitgeklopt het graan op de wanne gezuiverd; de gezuiverde korrel stukgestooten of tot meel vermalen; en zoo rijpt door een nieuw proces het brood dat den mensch ter voeding zal zijn om in 's menschen lichaam door een nieuw proces nogmaals een ander doel na te jagen, en niet te rusten, eer het door menschenhand uitgestrooide zaad tot den mensch is weergekeerd die

volheid

en dat

iets

;

^

;

en

ifi

En

zijn eigen bloed is omgezet. dat alles beschikte en bestelde en verordineerde

God Almachtig.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen