Geheugen van de VU cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van Geheugen van de VU te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van Geheugen van de VU.

Bekijk het origineel

Gomer voor den sabbath - pagina 284

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

Gomer voor den sabbath - pagina 284

2 minuten leestijd

uw SIKKEL EN

»ZEND

242

En

was slechts

toch, dat

MAAI."

schijn»

Zie maar, eindelijk speurt het kennersoog van den land-

man, dat het graan nu in de airen geheel gerijpt is. En neemt den wind en het getijde waar, of er op droogte En is dat gunstig in den dampkring te rekenen valt. oogenblik gekomen^, dan gaat het bevel viit zijn mond aan

hij

zijn

uit. En moi'gen, als nauw de zon is opgedat halmenveld ten doode gedoemd. Dat goud-

knechten

gaan,

is

graan heeft voor het laatst in den zonneglans geZie, daar daalt de sikkel neer, door vlugge, rappe hand tegen de buigende halmen ingeslagen, en niet lang meer, of al het prachtige halmenveld ligt bij handvollen op den bodem neergeworpen wordt straks tot schooven opgezet; en als weer de landman zijn dienstknechten en dienstmaagden beveelt^ rijdt kar en wagen den akker op, en al het gemaaide koren wordt van den akker naar den dorschvloer weggedragen; tot de wees en de arme komt, om zijn nalezing te houden. En dan blijft er straks geel

blonken.

;

niets zijn

meer over dan

die leege, zwarte, kale akker, tot in

stoppelen omgeploegd.

Zoo veelzeggend, zoo veelbeduidend. maandenlang dat stille, kalme, bijna onmerkbare rijzen en rijpen. En dan opeens die dag des Die sikkel, die in de halmen slaat. En weg is oogstes. alles, wat er stond. Eerst weken-,

In dat zaaien en een stemme Gods.

rijzen,

dat rijpen en maaien nu spreekt

Zijn heilige Schriftuur wijst er telkens op.

het

beeld

van de rijpende en blauwende

Ook

trossen

wel in

aan den

wingerd, tot de wijngaardenier de sappige druiven afsnijdt.

Maar onder welk

beeld ook, altoos keert diezelfde gedachte

weer, eerst dat langzame, stille

plotseling

die

afsnijden. Alles

doel bereikt

is,

breuke,

die

worden en

gedijen, en

dan

voleinding, dat maaien of dat

aanloopend op een einddoel, tot dat einden dan opeens dat ingrijpen van de hand

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van dinsdag 1 januari 1889

Abraham Kuyper Collection | 310 Pagina's

Gomer voor den sabbath - pagina 284

Bekijk de hele uitgave van dinsdag 1 januari 1889

Abraham Kuyper Collection | 310 Pagina's