Gomer voor den Sabbath - pagina 133

„GIJ EN

nu

UW

huis!"

129

hun kroost geschonken; en bloeien de olijftakken aan Maar al lijkt zulk een huisgezin op een plant, toch is het anders dan een plant. Want immers van een plant kunt ge de stukken niet uit elkaar nemen of ze hebben niets meer met elkander uitstaande. Stekken van een boom afgenomen keeren nooit meer naar dien boom terug, en geplukte vruchten vergeten heur oorsprong. Maar zoo is het met een menschelijk huisgezin niet. en

hun

is

tafel.

,

,

,

Zulk een

gezin lijkt wel een plant, die allengs in stukken uit loopt ; maar zoo dat de uiteengeloopen stukken toch nog met onzichtbare banden of vezelen aan elkaar verbonden blijven. De telegraaf komt er nog het naast bij. Als te Parijs de magnetische draad in den grond wordt gestoken , en men steekt het andere uiteinde van dien draad te Arasterdam in den bodem en de toestel werkt, dan heeft er opeens, onder den grond door, een verbinding plaats van de electrische kracht. Het trekt van die punt, die te Parijs in den grond steekt, tot naar die punt, die bij ons in den bodem ging. Men noemt dat een strooming. Men merkt en weet, dat er een verbinding is. Maar het is een verbinding die aan onze waarneming ontsnapt. En zoo nu, en sterker nog, is het ook met de banden van het bloed, vooral indien de banden van den geest er op werken mogen. Want of het eene kind dan in het eene en het andere in het andere werelddeel is, als door een electrischen stroom, die ongezien door de lucht trekt, blijven dan die harten toch op den versten afstand verbonden. En als avonds de knieën worden gebogen en uit alle stad en dorp de 's gebeden naar den hooge opklimmen dan werken al die stroomingen dan trekken al die banden en dan is het éen roepen éen bidden naar den hooge voor wie van zijn lieven verwijderd is en toch voor zijn lieven liefde voelt in zijn hart. elkaar

,

,

,

,

,

Toch kan niet genoeg geklaagd, dat de trekking dier geheimzinnige onzichtbare banden niet nóg sterker is ; niet genoeg getreurd, dat juist in onze dagen de onderlinge verkleefdheid en saamhoorigheid vaak zoo flau weiijk werkt. Ge hebt wel recht, dat familiebanden niet kunnen blijven doortrekken, als te sterk geestes verschil de zielen uiteendrijft. Of heeft niet de Heere zelf gezegd: „Wie niet haat zijn vader en broeder om mijnentwil, is mijns niet waardig"? Niet ook waar, dat Ruth's zeggen: „Uw volk is mijn volk" steeds weerklank vond in het vroom gemoed? o. Schrijnen moge het u soms door de ziel, maar er is niets tegen in te brengen als de eene Jezus belijdt en den andere het kruis een ergernis is, dan kunnen die twee niet saamgaan ook al heeft eenzelfde moeder ze gebaard. Maar omdat de banden van het bloed ook in uw huis, als het :

,

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen