Gomer voor den Sabbath - pagina 51

„ONTHOUD HET GOED AAN

ZIJN

MEESTER NIET!"

47

den arbeider zij dat gebod u heilig. Het loon van wil de Sclirift, dat zelfs niet bij u overnachtefi zal. Ja, stipte, strikte betaling van het loon van den arbeider is een der teederste en heiligste rechten van de mingegoeden, waar de Heere, wiens oogen op alle plaatsen zijn, streng op let. Evenzoo staat het met de beiaüjis; van rekeningen. Ook daarbij Vooral

bij

den daglooner

sloop staan

slordigheid

ongelooflijke

in.

Voor sommigen

is

het

laten

van rekeningen, soms tot twee en meer jaren, zelfs regel geworden. Zelfs is er gehoord van een rijk man die een prachtige kast vol zilverwerk had aangekocht, en die er op roemde, dat al deze pracht was aangeschaft door rente, die was uitgespaard door zijn laat betalen van rekeningen. Dit nu is klinkklare roof. Gestolen geld. Rente, die aan den winkelier toebehoorde, en dus aan zijn meester onthouden wierd. En wat de zaak nog erger maakt: sluipt deze booze usantie eenmaal in, dan is de winkelier ook slim, zondigt op zijn beurt, en kalkt de rekening dikker aan. En aldus worden kooper en verkooper beiden bedriegers. Ook bij het kenen van geld sluipt er dan kwaad in. Eertijds zag men op tegen leenen want men wist Geleend geld is eereschuld, en liever droog brood, dan geleend geld niet op tijd terug te brengen aan zijn meester. Maar ook hierover bestaan thans andere denkbeelden. Menschen, die zich schamen zouden om u •een gift te vragen, komen kwansuis leenen. Leenen met belofte van terugbetaling in hoofdsom en rente. Zoo heft men fier zijn hoofd op. Het is nauwlijks een gunst, die ge bewijst. Louter een zaak van handel. Maar heel anders zijn daarbij soms de overleggingen des harten. En als nu het geleende geld opgeteerd is, acht meer dan éen dat geleend ^ eld slapen nia^. Een kwaad dat dat het regel is bij leenen te denken reeds zoover inkroop „Och, dat geld ben ik toch kwijt!" Dit nu wordt een vloek voor onze samenleving. Zoo wordt de maatschappij van de ordinantien Gods afgeschoven. Soliditeit raakt zoek. Het vertrouwen vlucht naar de woestijn. En het eind is, onze waar op de markt geen prijs dat alle zaken achteruitgaan meer kan bedingen failliet aan de orde van den dag is tal van personen wrak staan; en als straf voor dit alles de zegen des Heeren wijkt, die eens ons volk had rijk gemaakt. ,

;

:

,

,

,

,

;

;

;

„Onlhotid hel goed aan zijn meester nietl" is voor dezen kanker het eenig proef houdend medicijn; mits ge begint met dezen gulden regel allereerst op den Heere zelven toe te passen. Zijns is al uw gued. Hij gaf het u slechts, om er over te rentmeesteren, en er over te rentmeesteren onder beding, dat ge elk jaar Hem en zijn armen een door Hem bestemd deel ervan zoudt afstaan.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen