Gomer voor den Sabbath - pagina 102

„ABBA, vader!

^8

"

Geesteswerk, niet uw werk, is dat „Abba, Vader/"-, want om een klank, om een woord, om een term is het hier niet te doen. Die twee woorden uitspreken, kan een ieder wel. Ook een onbekeerde en een spotter zelfs kunnen evengoed dat Abba en dat Vader over de lippen brengen.

Maar dan is het daarom het „Abba, lieve Vader!'' nog niet! Dat wordt het eerst dan, als er de kindertoon in spreekt en de kinderlijke teederheid in te beluisteren valt, en de kinderlijke liefde er in vloeit. En om zoo in het oor van den Eeuwige te klinken, moet dat „Abba, Vader!'' opklimmen uit de diepten van een hart, dat zich kind voelt en kind weet, en in dat Goddelijk kindschap

onuitsprekelijk zalig

is.

Niet maar kind in eere, en kind in het kinderrecht, maar kind van God, geboren uit den Vader, der Goddelijke natuur zich deelachtig te weten en dan tegen alle schuld en tegen alle zonde in, een vast en zeker getuigenis in de ziel te dragen: „Zij?i kind en Hij mijn lieve Vader!" en dan uit dat ondoorgrondelijk rijke besef te roepen, te jubelen, te zingen, dat alle duivelen en engelen neen dat kan de wereld niet dat doet geen onhet hooren wedergeborene dat is eeniglijk het heilig voorrecht van de kinderen des Koninkrijks, die in het Koninkrijk van den Zoon der ,

,

,

—

,

,

,

liefde zijn overgezet.

En daarom 7tioet daarbij de Heilige Want immers, ge staat nog in het

Geest in u werken. vleesch; ge draagt

nog aan

des doods; ge hebt nog in u de vuile bron van ongerechtigheden, en als dan toch uit den kelder en uit de diepte van datzelfde hart aan de eene zijde de zonde giert en prikkelt, en daarnaast komt een stemme in u op die ge in stille aanbidding met het „Abba, Vader!" vertolkt, vanwaar anders wil die stem dan in u gedrongen zijn, zoo het niet is door den Heiligen Geest

u het lichaam

,

Ja, er is meer nog. Als een kind alleen is en vader is er niet bij en het roept in zijn eenzaamheid naar zijn vader, dan is dat nog heel iets anders, dan als het zijn vader zelf eindelijk weervond, en nu dien vader zijner liefde in het diepe oog turend en hem aan het hart vallend, met diep geroerde stem uitroept: „Mijn vader, lieve vader!" En zoo ook is het hier. Of ge al aan God denkt, en van zijn liefde overtuigd zijt, en dan bij uzelven dat „Abba, Vader!" uitspreekt, neen, dat is nog het echte, diepe, zielroerende hartaangrijpende „^/^<^^, Vader!" niet. daartoe te komen, moet gij bij Hem en Hij u nabij zijn; ,

,

,

Om

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen