Geheugen van de VU cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van Geheugen van de VU te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van Geheugen van de VU.

Bekijk het origineel

Gomer voor den sabbath - pagina 225

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

Gomer voor den sabbath - pagina 225

2 minuten leestijd

»VERGEET GEENE VAN ZIJNE WELDADEN." deze

weldadigheid

kunnen

En

183

Gods nimmer, nimmermeer zou

zijns

vergeten.

weer aan denkt, nu ontdekt hij tot hoe er desniettemin twee, drie en meer jai-en van zijn leven konden voorbijsnellen, dat hij er toch niet aan gedacht had, het toch uit zijn herdenking had laten wegglippen, en den herhaalden dank voor de vertoch,

nu

hij

er

zijn zelf beschaming,

leende genade schandelijk had verzuimd.

En

niettegenstaande

dat

Psalm 103 had gezongen,

sinds

hij o,

Dan

zoo

keer

op

keer

heette het weer uit de

borst: »Vergeet niet éen van zijn weldadigheden!" en die dat zong, zong er zijn eigen oordeel in uit.

volle

zoo

HelaaS;,

zijn

hulpelooze,

wij,

koude,

ongevoelige,

zondige wezens.

God de Heere goed

genoeg, om te worden aangeloopen den dag der benauwdheid. Een heerlijk God, om in den nood onze Redder te zijn. En, o, zoo gretig zijn verin

troostend stelpt

aangezicht

gezocht,

als

de

ziel

in

ons

over-

is.

Maar als Hanna haar kind maar heeft, of Hizkia maar weer van ziek gezond wordt, of Jonas maar weer uit het ingewand van het dier gered is, dan is het, of het vergeten van Gods weldadigheden ons opzet en het niet herdenken van zijn trouw onze toeleg was. Ge zoudt zoo zeggen zulk een angst had u zoo diep geroerd, zulk een wondere redding u zoo machtig aangegrepeuj dat het niet uit uw gedachtenis weg moest kunnen gaan. En toch, niet lang meer_, of heel andere dingen verdrongen de heugenis van de goedertierenheden des Heeren, en gij gingt in vergetelheid van zijn liefde uw weg. Dat gedachtelooze roepen »Heere als Gij mij zult o, hebben uitgered, zal ik Uwer in eeuwigheid gedenken", :

:

!

het getuigt zoo tegen ons.

Ons

innerlijk

gelofte, die

wezen staat zoo

over onze lippen

kwam.

diep zelfs

beneden de

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van dinsdag 1 januari 1889

Abraham Kuyper Collection | 310 Pagina's

Gomer voor den sabbath - pagina 225

Bekijk de hele uitgave van dinsdag 1 januari 1889

Abraham Kuyper Collection | 310 Pagina's