Gomer voor den Sabbath - pagina 134

„GIJ EN

130

UW

huis!"

op beslissen komt, nooit de banden van den geest overheerschen niogen, daarom moogt ge toch nimmer die banden van het bloed gering achten.

Die banden van het bloed zijn geleidingen, waarlangs iets uit het hart van den een in het hart des anderen uit kan gaan. Er kan langs die geleidingen een vonk van zonde schieten uit de ziel des eenen in die des anderen; maar ook, er kan langs diezelfde geleiddraden een zegen overgaan uit hart in hart. En dit nu is het kwaad onzer dagen, dat de kerk van Christus op die banden des bloeds, als instrumenten van zonde of van zegen

,

zoo weinig

Het wordt

Ook

let.

alles te geestelijk opgevat.

hebt wel een huis. Paulus' zeggen tot den stokbewaarder huis ^^^ is voor u ook wel verstaanbaar. Maar nu denkt ge allicht: „Als die kinderen van mijn bloed zalig zullen worden, wat kan ik er zal tóch dit werk van den Heere moeten komen aan doen?" En zoo staakt ge het woord van vermaning; zwijgen wordt regel; alleen in natuurlijke, wereldsche dingen werken de banden des bloeds nog; maar overigens, dat er in die banden des bloeds een kostbaar instrument gegeven is, om ter zaligheid ook voor uw huis werkzaam te zijn, dat hebt ge nooit ingedacht; dien blik hadt ge er nooit op; daar liet ge u niet meê in. En dit nu is een zonde, die bestraft en bestreden moet. In uw macht heeft God de Heere de zaligheid van tiw huis zeker tiiet gesteld. Hij is een jaloersch God, en geeft zijn eere aan geen andere. Hij baart weder, Hij alleen, en alleen God de Heere zelf kan aan uw kind, aan uw vrouw, aan uw broeder het geloof geven. Maar onder uw plicht staat niettemin het vermaan en het smeeken der liefde. En als God de Heere u dan niet los in het midden der uwen stelt, maar u met heel uw huis door heilige, teedere, geheimzinnige banden des bloeds zoo verbindt, dat er langs al die banden en draden iets van u op hen kan dan moet ge uw arbeid te werk stellen ook al bleek in uitgaan de uitkomst, dat het al arbeid en moeite tevergeefs was geweest, o. Dat er in onze Christelijke gezinnen toch dieper besef opwaakte van deze heerlijke roeping! Eertijds zag men soms reeksen van geslachten, waarin de zegen der genade telkens van vader op kind als overging, en thans is het, of schier nit elk huis het ongeloof zijn prooi komt wegsleepen. Dit gaat niet om goed en have, maar 't gaat om de levende gij

„Gij en

uw

;

,

,

zielen.

En daarom kan er niet sterk genoeg op aangedrongen, dat we voor dat diepgaande kwaad toch het oog zullen openen. De kerk van Christus vraagt om geslachteji, die den Heere dienen in godzaligheid. De kerk van Christus vraagt om geheele

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen