Political speeches by Abraham Kuyper and others - pagina 102

22 geleiden het uitgangspunt, dat nooit anders dan in het stil geloof kon liggen, gemeen hadden. En hiervan nu juist kan thans zoo droef veel te loor gaan. 't Hoeft niet, zoo de definitieve wet die straks komt, het gebrek van de Additioneele artikelen radicaal uitzuivert en aan het stemmend volk de vrijheid van beslissing hergeeft. Doch komt het daar niet toe, dan is en blijft het bezielend karakter van de kleyne luyden aangerand. Het initiatief dient dan van beneden naar boven verplaatst te worden, en alzoo gebannen wat ons bij ander er pogen zoo vaak geërgerd heeft, dat een kleine groep van juristen en fabrieksheeren geheel het land naar hun hand wist te zetten. M. H., steeds zal

't

een harde

strijd

blijven,

om

bij

zulk

den grondtoon van onze Antirevoeen sombere lutionaire politiek niet te laten verflauwen. Opgeven doen wij 't nimmer, wij niet en onze politieke naneven niet. Maar scheelt toch zoo bijna alles, of 't kleed waarin de wet 't zich hult, de gewenschte vormen doet uitkomen, dan wel of constellatie

De

onderlinge verstandhouding zal zooveel inniger, de electorale aaneensluiting zooveel nauwer en enger moeten zijn, of het noodlot is niet uitgesloten, dat ook wij voorden gedoemd tot wat we bij het electoraal bedrijf steeds zoo scherp in anderen hebben afgekeurd. Steeds werden onze Deputatenvergaderingen ons benijd. Heel 't land door voelde men, hoe juist aan ons, door onze stelregel van het van onderen-op, gegund werd, wat anderen misten. Het was in onze Deputatenvergaderingen dat ons ideaal belichaamd naar voren trad. Wat we werden, we zijn het door onze samenkomsten in Tivoli geworden. Het stemt daarom zoo droef, ja, het doet u zoo bijna wreed aan, dat gaat straks dit artikel 80 met zijn Additioneele ook ons, een keer van zaken te wachten staat, die artikelen door, ons noodlottig kon worden. Iets wat mij daarom vooral te meer beangst, waar reeds meer dan één zich over den nieuwen gang van zaken uitsprak, ais school er heusch niets in dat ons beginsel kon deren. Het was daarom zoo hooge eisch, dat we, eer wat ons bedreigt, doorgaat, nogmaals onder inroeping van Gods hulpe, en met 't Psalmlied op de lippen in Tivoli saamkwamen. Als ons Calvinistisch volk de levensvraag

ze die schier onzichtbaar maakt.

—

—

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen